DYE Lİ SER BİNGEHÊ BERJEWENDİYÊN XWE ROJHİLATA NAVÎN Bİ RÊKÛPÊK DİKE

Qonaxa nû a kapîtalîzma Emerîka gihiştiyê hewl dide ku Rojhilata Navîn li ser bingehê berjewendiyên xwe birêkûpêk bike. Bi vê rêkûpêk kirinê re lewaz kirina avahîsaziyên dispêrin statukoyê û rejîmên dewlet netew ên ku dispêr in statukoyê bi bêhêzkirina wêre mijûl dibe. Ji bo Tirkiyê di hevkêşeya Rojhilata Navîn a nû de li gorî feraset û berjewendiyên xwe xwest cih bidiyê. Çi heye ku Tirkiye ji ber sedema zêhniyeta xwe ya înkarker a di pirsgirêka Kurd de nêzîkê rêkûpêk kirina di eksenê Tirkiye-İraqê ya DYE’yê ku dixwest bike, nebû. Vê ji bo berjewendiyên xwe xeter dibîne. Li dewsa vê, têkiliya xwe bi Suriye û Îranê re domand. Heta di mijara Kurd û İraqê de polîtîkayên hevbeş da meşandin. Ev jî hişt ku Tirkiye û DYE werin hember hev. DYE bi israr hewlda ku Tirkiyê ji Îran û Suriyê dûr bixe û bivî awayî pergala nû a ji bo Rojhilata Navîn pêşdibîne pê bide pejirandin. Tirkiye, demekî dirêj cih girtinekî bivî şêwazî ji ber berovajiyê berjewendiyên xwe didît, xwest feraseta xwe bisepîn e. Ji lewra jî DYE çavdêriyekî wekî Tirkiye ji dervey vê rêkûpêk kirinê digre, bide nîşandan û wî tengav bike da meşandin. DYE, ji Tirkiyê re peyama “ ger ew Rojhilata Navîn a ku ez dixwazim avabikim tu bipejirînî dikarim te tevlî vê rêkûpêk kirinê bikim, lê berovajiyê vê tu nikarî di vê de cîh bigrî, tu dê jiderveyî vê bimînî, ji viya jî tu dê zerer ê bibînî” da. Di encama vêde Tirkiye kete nava fikara ku ji dervey van hevseng an dimîne. Heger di van demên dawî de Tirkiye fikarekî cidî dijî û van fikarên wê bi şêweyekî bi aloziyan tijî xwe dide ji derve jî, yek jî ev sedem e. Ji ber ku Tirkiye di Rojhilata Navîn de hewla bûyîna hêzêkî hêrêmîde ye. Di seretayî de xwest vê li rûxmê DYE’ê bike. Heta vê bi şantaj an re xwest bi DYE’ê bide qebûl kirin. Di rastiyê de hêzekî Tirkiyê ya wiha nîn bû. Ev ji bo tirkiyê xwe xapînekî pir mezin bû. Bi rastî jî wisa hesiband ku ango kete xeletiyekî mezin ku, statuya ku li İraqê tê avakirin bi nepejirandinê re wê DYE’ê tengav bike û bi îtîfaqekî Tirkiye-Îran-Suriyê re bi şêwazekî dixwaze dikare bide pejirandin. Demek dirêj di vê xetê de berxwedayîna Tirkiyê hişt ku her bie di Rojhilata Navîn de ji dervey bûyîna hêz bimîne. Di van demên dawî de Tirkiye ev dît. Tirkiye têgihişt ku heya vê xwe xapandinê nebûhure nikare di rêkûpêk kirina Rojhilata Navîn de cîh bigre, ew pirsgirêkên ku tên jiyîn hîn zêdetir giran bibe, ev jî ji bo paşeroja Tirkiyê talûkeyên cidî avabike. Ji ber vê ger a Îngîltere û DYE’ê kir.

Tevgera Azadiya Kurd bi salane têkoşînekî birêve dibe û bi vê têkoşîna xwe re Tirkiyê di quncikê de tengav kir. Ji ber vê sedemê di Tirkiyê de pirsgirêkên giran destpê kirin. Bivêna re hewla DYE a dixwaze Rojhilata Navîn li gorî berjewendiyên kapîtalîzmê ji nûde birêkûpêk bike li ser tirkiyê bandoriyeke giring da çêkirin. Ev bandor û bandoriyên ku tevgera azadiya Kurd gava bû yek pirsgirêkên tirkiyê hîn zêdetir giran bûn û dest bi rewşekî xeter kir. Tirkiye ji bona ku ji vê rewşa ku ketiyê derbikeve û di ji nûve avakirina rêkûpêk kirina Rojhilata Navîn de cîh bigre perçiqadina tevgera azadiya Kurd danî pêşiya xwe. Yan pirsgirêka Kurd bi rêyên aştiyane, demokratîk çareserkirinê re di rêkûpêka nû a Rojhilata Navîn de bi şêwazekî bihêz wê cih girtiba yan jî bi perçiqandina tevgera azadiya Kurd, kurd an bi tefandinê re ji vê pirsgirêkê xilasbûnê re dikarî di Rojhilata Navîn de bibe hêzekî herêmî. Tirkiye ne çareserkirina pirsgirêkê, perçiqandina wê danî pêşiya xwe. Bi perçiqandinê re hewla ji vê pirsgirêkê xelas bûn û di rêkûpêka herêmî de cih bigre da. Ji ber têkoşîna meya azadiyê bi sekna xwe dive jêdera hêza kurd an, di tevahî parçeyan de rih dide kurd an, kurd jî ji bo azadiyê têkoşîna xwe di her parçeyekî de bilind dikir. Ev jî Tirkiyê gelek nerehet kir. Ji ber vê sedemêye ku ev sekna tevgera azadiya Kurd dixwazin biperçiqîn in û Kurd an bi tefandinê re radest girtin, li ser vê bingehê jî ji pirsgirêka Kurd an xelas bûn, her wiha jî bûyîna hêzek herêmî daniye pêşiya xwe. Tirkiye ji bo vê hedefa xwe pêkbîne, di aliyekî de di hindir de nijadperestiya şoven bê sînor pêşxistinê re Kurd an tefandin, ji derve de jî ev nijadperestiya şoven bi girtina pişt xwe re hewl da raya giştî a derve çêbike. Nîskokên bi bandor ên dewleta Tirk bi raya giştî ya hindir û ji derve de girtina pişt xwe re ji bo tevgera azadiya Kurd biperçiqîne AKP’ê bikartîn in. Ji ber ku him têkiliya AKP’ê bi PDK û YNK’ê re, noker ên li Bakur, bi hêzên neteweperestên derdor re têkiliyên xwe bihêz e, him jî têkiliyên xwe bi dewletên Ereb an re û Îranê re bihêz e. Piştgiriya YE û DYE’ê jî heye. Dewleta Tirk dixwaze ku ji vê rewşa AKP’ê sûd wergirtinê re, dixwaze hedefên xwe pêkbîne. Çawa ku Tirkiye AKP bikartîne, DYE jî Tirkiye, di Tirkiyê de jî bi AKP’ê dayîna bikaranîn re dixwaze hedefên xwe pêkbînin. DYE ji bo Tirkiyê bikarbîne û bikşîne xeta xwe bi navbeynkariya AKP’ê re di Tirkiyê de Îslama siyasî pêşxist. Ger AKP hatibe ser îxtîdarê di pileyeke girîng de bi piştgiriya DYE’ê çêbû. DYE, ji bo polîtîkayên Tirkiyê bi polîtîkayên xwe re li hevbîne, Tirkiye di Rojhilata Navîn de li ser bingehê armancên xwe yên stratejîk û berjewendiyên xwe bide bikaranîn îxtîdar bûna îslama siyasî gûncav dît. Vê modelê bi Tirkiyê da destpêkirin û xwest li gelemperiya Rojhilata Navîn belav bike. Tirkiye ya ku bi fikarên cûda li berxwe dida ji bo nekevin nava polîtîkayên DYE’ê ya herêmê, bi hilbijartinên 22’ê Tîrmehê re bi AKP’ya ku di xeta Îslam a nermdeye re Tirkiye, berbi projeya ku DYE ji bo Rojhilata Navîn pêşdibîne ve gav avêtiye. Weke encama DYE Tirkiyê bikaranîn, Tirkiye jî AKP’ê bikaranînê re hişt ku nijadperestiya şoven bê sînor derkeve holê. Ji ber heya PKK neyê derbaskirin AKP ev rista ku ji wê re hatiye dîtin bi qasî dihate xwestin nedikarî bîne cih. Ger bala we bikşîne van herdu mehên dawî de li roxmî pêleke şovenîst derketiye holê ne DYE û ne jî Ewrûpa ji vê bilindbûna faşîst re dengê xwe dernexistin e. Sekin û Tevgera Azadiya ku PKK afirandiye, weke gel û kesayet bi berjewendiyên DYE û Tirkiyê re li hev nayê. Heta kelem ji polîtîkayên wan re çêdikir. Ji ber DYE dixwest ku Kurd ên noker û Tirkiyê li hev bîne û herduyan jî li ser bingehê berjewendiyên xwe bikarbîne. Gava dixwaze bigihije hedefên xwe ên Rojhilata Navîn pêwîstî bi anîna li gel hev a van herdu hêzan dibîne. Tirkiye jî dixwaze di rêkûpêka Rojhilata Navîn de cîh bigre, lê bi înkar kirina Kurd an re dixwest bigihije vê hedefa xwe. Tirkiye her çiqasî demek dirêj li berxweda ji bo li gorî daxwazên DYE’ê, bi Kurd ên noker re hatina li gel hev red kiribe jî, di qonaxa ku gihiştinê de li dijî vê dît ku hêza xwe nemaye. Di encam de tê dîtin ku bi polîtîkayên DYE’ê re li hevhatiye.

Di van rojên dawî de KM (TC) bi hemû hêza xwe ve hewl dide ji bo PKK û pirsgirêka Kurd di her aliyekî de xelas bike. Ziyaretên Babacan ên Rojhilata Navîn, dîsa li Stenbolê de ew “civîna bi welatên cîranên İraq ê re”, hatina wezîrê karê dervey DYE’ê û hevdîtinên Erdogan ên Londra û bi Bush re û herî dawî jî ew hevdîtinên ku li Ewrûpa yê pêkaniye li ser vî bingehî hatiye meşandin. Ji daxuyanî û pratîkên ku derketine holê weke tê dîtin di mijara li ser PKK’ê hatinê de di asteyeke girîng de piştgirî girtiye. Ev piştgirî di kîjan asteyêdene, armanca wan ji êriş an çi ye?

Daîreya Şerê Taybet Daîreyek Ji Aliyê DYE’ê Ve Hatiye Saz Kirin e

Em dibin şahid ku di Tirkiyê de daîreya şerê taybet ji bo PKK’ê xelas bike û pirsgirêka Kurd divî şêwazî de çareser bike ketiye nava hewldanekî mezin. Pêşxistina nijadperestiya şoven di Tirkiyê de di her aliyekî de ji aliyê vê daîrê ve tê birêxistin kirin û pêşxistin. Daîreya şerê taybet daîreyek ji aliyê DYE’ê ve hatiye çêkirin. Ev daîre di Tirkiyê de ji bo perçiqandina tevgerên şoreşger-demokrat-sosyalîst hatibû avakirin. Di derbasbûyî de hîn zêdetir li hember tevgerên sosyalîzmê û ên çep hate birêxistin kirin û ev çalekî pêkhat. Pêkanîna hemû rêbazan jixwe re maf dît. Ev daîre îro jî ji bo Tevgera Azadiya Kurd ji holê rake, bi hemû hêza xwe dixebite. Ji hemû rêbazên pêkanînê xwe paş nakşîne. Di rêxistin kirin û pêşxistina nijadperestiya şoven di Tirkiyê de, li pişt pêkanînên li dijî Kurd an ên lînç, heqaret, talan, zext, êşkence, tefandin û komkujiyê de her tim daîreya şerê taybet heye. Ev daîre hem di hindir de, hem jî ji devre de şêwe dide siyaseta Tirkiyê. 

Di hindir de hîn bêhtir li dijî Kurd an kîn, nifret, dijminatî pêşxistinê re gelê Kurd tefandin, dema PKK bi vî şêwazî dixwazin tune bikin, ji devre de jî hewl didin ku sparteka (dayanak) navneteweyî ya tunekirinê çêbikin. Wezîrê karê derve ji bo vê çêbike pir ziyaret û hevdîtin pêktîne. Bazariyekî mezin dike. Ji bo perçiqandina Tevgera Azadiya Kurd tawîz ser tawîz dide. Dîsa ew polîtîkayên ku heya îro têde li berxwe didan destjê berdidin. Di polîtîkayên Rojhilata Navîn ên DYE’ê de diraze. Tirkiye di vê pêvajoyê de bazarî tenê bi DYE û Ewrûpa re nekir, bi hêzên cihêreng ên Rojhilata Navîn re jî hevdîtin û bazarî kirin. Pir ecêbe ku herî dawî Qralê Sûûdî Erebîstan jî ezimandin û madalya danê. Alîkariya Sûûdî Erebîstan jî girtin û di Rojhilata Navîn de hem perçiqandina Tevgera Azadiya Kurd, hem jî ji boy ji dervey rêkûpêka Rojhilata Navîn nemînin dixebite ku ristekê diyar bigre.

Li piştî hevdîtinan de di daxuyanî û pêkanînên ku çêbûne de derdikeve holê ku di encama pêkanîna şantaj, gef û bazariyan de Tirkiye gihiştiye hinek armancên xwe. Ji ber herî dawî Serokê DYE’ê, da xuyakirin ku PKK, dijminê DYE û İraqê ye jî. Û dîsa daxuyakirin ku wê hemû cure îstîxbarat bide Tirkiye. Di navbera Serokênfermandariyê herdû dewlet an jî ji bo vê, dê mekanîzmayek were çêkirin. Da diyarkirin dê fermandariya herî bilinde ya DYE a li İraqê dê divê mekanîzmayê de cîh bigre. Em dibînin ku di pratîk de hinek pêkanînên tên pêşxistin. Di hevdîtina Erdogan-Bush de em dibînîn ku li dijî Tevgera Azadiya Kurd hinek biryarên neyînî hatine girtin. Derdidikeve holê ku di wan hevdîtinan de hem DYE hinek daxwazên xwe bi Tirkiyê daye pejirandin hem jî Tirkiye hinek daxwazên xwe bi DYE’ê daye pejirandin. Li gorî encamên ku derketine Tirkiye, wê bêaramîtî di İraq û Başûrê Kurdistanê de çêneke, PDK û YNK’ê hedef neke, wê tenê li ser PKK’ê de biçe. Li beramberê vê jî DYE, wê İraq, PDK û YNK’ê bi şêweyên ciyewaz van hêzan bikarbîne ji bo destek bidin Tirkiyê, di mijara tinekirina PKK’ê de. Pir zelal tê dîtin ku di vê mijarê de li hevhatin e. Ji xwe wê Tirkiye PDK û YNK’ê hedef nekiriba. Bi temamî serî li şantaj an dixist. Ger daxwazên wan ji aliyê DYE’ê ve neyê pejirandin wê pirsgirêk derxistiba û bêaramiyê biafirîne dan diyarkirin û bivî awayî xwestin bidin pejirandin.

Xwasteka Tirkiyê ew bû ku DYE, PDK û YNK li dijî PKK’ê êrişên ku werin kirin de weke ekserî, yekser tevlîbûna wan bû. Tirkiye dizanî ku ev hêz weke eskerî bi Tirkiyê re ger nekeve tevgerê, bi tena xwe ew operasyonên ku bike encam nagre. Ji bona ku PKK ji holê rake teqeze ew jî diviya ku têde cihê xwe girtiba. Jixwe  ku DYE, YNK, PDK di operasyonên eskerî de cîh girtinê, niha ji bo berjewendiyên xwe gûncav nabîne, lê di perçiqandina PKK’ê de dane diyarkirin ku em dikarin hemû cûre alîkarî bidin. Ancax li piştî hevdîtina Erdogan-Bush em dibînin ku di demê pêşde hevbeş bûnekî ji bo êrişên wiha destpê bûye. Daxuyaniya ku YE jî ya Tirk an mafdar dibîne, îstîxbarat dana DYE, nêzîkatiyên YNK-PDK û İraq dide nişandan ku plansaziyekî wiha çêkiriye. YNK-PDK li piştî van hevdîtinan zextên xwe yên li ser Mexmûr zêde kir, bîroyên PÇDK’ê girt, bi hûkumeta İraqê re daxuyakirin ku derfetên tevgerkirina Tevgera Azadiya Kurd di Başûr de ji holê rakirine. Tımara nexweş an asteng kirin. Tevgera Azadiya Kurd di qad a parastina Medya de biç bê tevger hiştinê re, bi operasyonên giran ên Tirkiyê re vîna kadroyên wî şikînandin, bivî awî hilweşandin bi dana çêkirinê re plansaziyekî radest girtinê pêkanîne, eşkere bûye. Tirkiye di qad ên parastina Medya de êrişên hewayî, pêkanîna operasyonên cihên gerîla lê disekinin, ji bo Rêveberiya Tevgerê pêşxistina operasyonên taybet xistine bin biryar ê. Gava ev tên kirin hêzên Başûrî ji bona ku Tevgera Azadiya Kurd ji dervey qad ên parastina Medya yê qad ên din bikarneînin û destek neyê girtin tedbîr girtine û biryarên ku gav bi gav tên pêkanîn in.

Armanca Tirkiyê Tevgera Azadiya Kurd bi temamı tune kirin e. Jixwe ev armancên xwe bi awayek eşkere îlan kirine. DYE bi daxûyaniyên didin re bi deha caran dane diyarkirin ku tunekirina Tevgera Azadiya Kurd xistine hedefa xwe. Her çiqasî PDK û YNK vê eşkere nebêjin jî, daxuyaniyên wekî “PKK, zererê dide gelê Kurd û federasyona Başûrê Kurdistanê” her wiha wê di tunekirina PKK’ê de cîh bigrin û ji bo vê pêkbînin jî rist a ku dikeve ser milê xwe wê bînin cîh, derketiye holê. Pir eşkereye ku dixwazin qonaxa sêyemîn a komployê pêkbînin. Ew hêzên ku di vê qonaxê de cîh digrin dîsa hêzên ku berê di komploya navneteweyî de cîh girtine ne. Hêzên ku di qonaxa yekemîn de di her aliyekî de cîh negirtibin jî, beşekî gîring dinava qonaxa nû ya komployê de cîh digrin. Bi vê qonaxê re Kurdê Azad û Tevgera Azadiya Kurd ji holê rakirin, di pirsgirêka Kurd de ji dervey Kurd ên noker ti hêz nehiştin, xistine armanca xwe.

Di rastiyê de neketina Tirk an a Başûr û PDK-YNK’ê hedef nedigirtin ne îro, berê nihajî ji aliyê me ve dihate zanîn. Heya ku dewleta Tirk êriş li ser PKK û van hêzan bike em berdin perçiqandina PKK’ê, wê hîn zêdetir yekitiyek rih û berxwedanê di Kurd an de derbixîne holê û bi encamekî ku Kurdistan ji Tirkiyê qût bibe re rû be rû bimîne. Rewşekî wiha ne tenê di Bakur, di tevahî parçeyan de rabûna Kurd an li ser lingan û di tevahî Kurdistanê de rastiyekî Kurdistanên azad ên dagirkeriya înkarker ji holê rabike derkeve ser dika dîrokê. Ji ber vê sedemê Tirkiye di wateyek rast de ticarî neçûye plansaziyekî hem PKK hem jî PDK û YNK’ê hedef digre. Ancax Tirkiye bi şantaj û gef xwarinê wekî wê têkeve Başûr, wê di Başûr de bê aramiyek avabike hewayek wisa heya hevdîtina dawî ya DYE-Tirkiyê jî da domandin, polîtîkayekî wiha şopand. Ji ber dizanî ku DYE di İraqê de tengav bûye. Ketinekî Tirkiyê ji bo Başûr û hedefkirina PDK-YNK’ê wê DYE’ê tengav bikiriba. Jixwe Îlker Başbug viya di axaftinekî xwe de bilê kiribû, “dibe ku di İraqê de em encam negrin, lê em dikarin pirsgirêkên pir giran ji DYE’ê re çêbikin”. Ji bo pêwîstiya vê polîtîkayê hertimî ketina Başûr bilê kirin. ev şantaj û gefek bû.  Vê polîtîkayê ji bo PDK-YNK, İraq û DYE’ê bikşînin ser xala ku dixwazin dikirin. Ketin nava sepandinekî  “ madem hûn bêaramiyê naxwazin, naxwazin berjewendiyên we têkevin talûkê, wê demê divê hûn plansaziya min a tune kirina PKK bi pejirînin û di vê plansaziyê de divê hûn cîh bigrin” wiha de. Gotin “  ger hûn fiili jî cîh negrin, divê hûn hemû cûre destek ji minre bidin”. Armanca wê ya bingehîn jî DYE’ê bi îqna kirinê re PDK-YNK’ê jî di tevgera tunekirina PKK’ê de dikarî îqna bike. Ji ber vê çendê hemû şantaj û gef an dikir. Ji bo bigihije armanca xwe di hindir de şovenîzm bi pêşxistinê re, ji ber ev li ser PKK’ê de neçûye hatiye destnîşan kirin ku hatiye asteyekî dijbertiya DYE’ê û bivî awayî di Tirkiyê de xwest ku dijmintiyekî giran di Tirkiyê de li dijî DYE’ê derketiye holê bide pejirandin. Di aliyekî de ev dijmintiya sixte ya DYE’ê, di aliyê din de ji bo  ketina Başûr bi şantaj û gef an re li hember DYE’ê hêza xweya bazirganiyê zêdekirinê re dixwest ku encama dixwaze bigre. Ger bala we bikşîne li piştî hevdîtinên xwe yên DYE’ê destpê gûhertina van polîtîkayên xwe kirin. hêzên ku nijadperestiya şoven pêşde dibirin, teşwîq dikirin hema destpê nerm kirina van kirin. Ji ber nijadperestiya şoven ew qas pêşxistin ku her çû meylên wê ji bin çavdêriya wan derkevin hate dîtin. Heta li ser wan de çûn.Dijberiya DYE’ê wekî bûmerangê tirsiyan li xwe bixwe were xistin destpê uslûbê dostaniyê ji DYE’ê re kirin. Dest ji gefên şerê li hember Başûrê Kurdistanê û operasyonan berdan, dest bi daxuyaniyên xwasteka ku bi Başûriyan re ketina nava hemû cure têkiliyan kirin. Ji ber ku bi ew polîtîkayên ku di şopandin re di hevdîtinên wan ên bi DYE’ê re tam li gorî ku dixwestin nebe jî lê bi qismî hinek encam girtibûn. Êdî pêşxistina ew şantaj û gef an bê wate bû. Heta talûke bû. Ji ber wê çendê guhertina ûslup ferz bû. Ger di Denîz Baykal de vegûhertinekî û çêbibe ji ber vê sedemê ye. Ew polîtîkaya ku beriya hevdîtinê bizanebûn bû. Ji bo hevdîtinê tesîr bikin gotin pir tûj kiribûn. Ew nermbûna li pişt hevdîtinê jî ji bo ew gotinên ku girtine hîn bi bandortir bikeve pratîkê xistibûn rojev ê.

Divê Di Tunekirina Tevgera Azadiya Kurd De PDK Û YNK Cîh Negrin 

Ticaran polîtîkayekî Tirk an a ji bo ketina Başûr û wekî hedef girtina PDK-YNK’ê nebûye. Armanca wê di her aliyekî de perçiqandina PKK’ê bû. Ji lewra jî hewayekî wekî rewşek tevahiya Başûrê Kurdistan hedef digre heye dana nîşandan, behsa operasyona Başûr kirin xelet e û rastiya esas ji çavan revandin e. Gava Tirkiye dibêje tevgera dervey sînor tevgera tune kirina di Kurdistanê de derbasê qad ên Parastina Medya yê kirin li gorî pêwîstiya qonaxa sêyemîn a qomploya navneteweyî behsa tunekirina Tevgera azadiya Kurd, PKK ji holê rakirin û tunekirina Kurdê azad dike. Wisa operasyonekî li hemberî PDK-YNK’ê ne mijara gotinê ye. Berovajiyê vê, encama ku di hevdîtinên Tirkiye-DYE’ê de derketiye holê; Tirkiye, Başûr û İraq nêzîkê hev kirine. Jixwe DYE ev demek dirêje dixwest vêna bide çêkirin. Wisa dihizire ku heya vêna pêkneîne nikare bigihije hedefa xwe ya Rojhilata Navîn. Armanca herî girîng a di komploya navneteweyî de; Rêber APO, PKK û Kurdê azad bi bê bandor kirinê re PDK û YNK’ê di gelemperiya Kurdistanê de desthilatdar kirin, li hevanîna Kurdê noker û Tirkiyê bi dayîna çêkirin re van herduyan ji bo armancên xwe yên stratejîk dayîna bi karanîn bû. Di qonaxa yekemîn a komployê de Rêber APO dîl hate girtin û xebitîn ku ji bo di nava pergala Îmraliyê de bê bandor bikin. Li pişt vê re li ser rêveberiya tevgerê hate sekinandin. Xwestin rêveberiyê bitirsînin  û her wiha tevahî tevgerê radest bigrin. Xayînên wekî Ferhat-Botan tevlî vê plansaziyê bûn. Bi navbeynkariya van re xwestin tevgerê bixin destê xwe. Bi van re xwestin tevgerê parçe bikin, bixin dest û bi komployê re xwestin bikin yek. Ev êlekî xiyanetkar û înkarker a komploya navneteweyî derxistî holê bûn. Li roxmê pir texrîbatên girîng çêkirin jî, tevger karî li pêşiya vê bigre, xwe ji nû de bi komkirinê re kete nava têkoşînekî. Ji ber vê sedemê hêzên navneteweyî qonaxa sêyemîn a komployê xistin rojev ê.

Tirkiye ji ber armanca komploya navneteweyî ya li ser PKK’ê dizanî, ji viya sûd wergirt, wekî berê niha jî dibû, bi alîkariya PDK û YNK’ê girtinê re, ger vêna ser bixe li pişt vêna binavê Kurd an çi hebe bê bandor kirina van tev hedef dike. Tirkiye vê tişta he pir baş dizane; ger Tevgera Azadiya Kurd ji holê raneke, binavê Kurd an hema tiştekî nikare ji holê rake û nikare bê bandor bike. Ji ber Tevgera Azadiya Kurd bi sekna xwe ve hertimî Kurdê azad, civaka azad bihêz dike. Rihê netewa demokratîk û berxwedana wî bihêz dike. Li ser bingehekî demokratîk çareseriya Kurd pêşdixîne û di sepîne. Hêz û dînamîka bingehîn a gelê Kurd PKK’ye. Ji ber vê sedemê PKK hedef digre. Ger PKK ji holê rake pir hêsan hemû hêzên din û yên noker ji bin dihizirin ku dikarin bêbandor bikin. Berê dihizirîn ku PDK-YNK bigirtina li gel xwe re wê PKK bi perçiqîne, li piştî PKK hate perçiqandin jî wê bi hêsanî bikarin PDK-YNK’ê bê bandor bikin, bigrin bin çavdêriya xwe û li gorî ku dixwazin dikarin bidin bikaranîn. Tirkiye dîsa heman polîtîkayê di şopîne. Her çiqas dem dem bêjin “me vê polîtîkayê bidayîna pêkanîn re şaş kir, me bi destê xwe di Başûr de dewletek da çêkirin” jî, lê di rastiyê de heman polîtîkayê di serdema nû de jî didin meşandin. Hîn jî hêviya bi navbeynkariya DYE’ê re wê alîkariya PDK-YNK’ê bigre û bivî awayî PKK’ê ji holê rake, hildigre. Ji ber vê çendê jî dibêjin “ger hûn destek bidin me wê demê emê we nasbikin, dewleta we ya federe nasbikin”. Heger îro PDK-YNK li dijî Tevgera Azadiya Kurd ketibe nav pozîsyonekî neyînî, diyare ku ji ber DYE hinek bawerî daye wan, ketine vê rêyê

. Herhal bi gotinên wekî “ ez we ji Tirkiyê diparêzim, min we bi Tirkiyê da pejirandin, Tirkiye wê we bipejirîne, wê bi were bikeve nav têkiliyan, ji bo ji aliyê Tirkiyê ve êdî ti talûke çênabe, hûn dê bi Tirkiyê re rehet têkildar bibin. Ji ber vê sedemê hûn dê di ji holê rakirina PKK’ê de cîh bigrin” ango xistiye nava helwestekî wiha.

Tirkiye di vir de lîstoke kî pir vekirî dilîze. Di  “ Osmaniyan de lîstok pir in” ev gotinekî pir navdar e, ev rast e. Tirkiye di berê de jî lîstok dilîst. Bi gotina “ hedef a min Başûr, Barzanî, Celal, gelê Kurd nîne, PKK’ye”, hem van hêzên siyası, hem jî gelê Kurd xapandin, ew Tevgera Azadiya Kurd a daniye li pêşiya wê dixebite ku ji holê rake. Ger hêza dînamîk a bihgehîn ya gelê Kurd bikare ji holê rake, wisa dihesibîne ku hedefên xwe ên li hember Kurd an wê bi hêsanî bikare pêkbîne. Di nava vê de li ser Başûrê Kurdistanê, çûyîn jî heye. Ji ber vê yekê divê gelê Kurd vê rastiyê pir baş bibîne, neyên xapandinên Tirkiyê. Bi Taybet jî divê gelê meye Başûr jî, bawerî nedin van. Hêzên siyasî ên Başûr jî divê bawer nekin. Ez wan pir eşkere hişyar dikim. Tirkiye lîstok dilîze, bi navbeynkariya we dixwazin PKK’ê xelas bikin, li pişt re jî wê êriş bikin ser we. Hesabên xelet nekin, di nava plansaziyên ku bi komkujiyên Kurd an re encam bibe de cîh negrin. Ger hûn Kurd bin, welatparêz bin, rêya vê di tunekirina PKK’ ê re derbas nabe, berovajiyê vê, di çareserkirina pirsgirêka Kurd a li Bakur re derbas dibe. Ji ber vê sedemê divê hûn di Tirkiyê de ji bo çareserkirina pirsgirêka Kurd bixebitin, a herî rast jî ev e. Ger di Tirkiyê de pirsgirêka Kurd çareser bibe hûn dikarin li ser lingan bimînin. Dikarin berjewendiyên xwe jî biparêzin. Berovajiyê vê divê hûn baş bizanibin ku di tunekirina PKK’ê  cîh girtinê de hûn nikarin îxtîdara xwe jî biparêzin. Ger PKK were tunekirin wê berjewendiyê herkesê têkeve talûkeyê. Ger hûn dibêjin berjwendiyên me di talûkêde ye, em ji viya re tiştek nabêjin. Ji ber ku di çi parçeyekî Kurdistanê de ew mewziyên hatine bidestxistin hîn jî di  wateyek rast de ewlehiya xwe nîne. Ancax rêya berjwendiyên xwe ji talûkê derxistin di tunekirina PKK’ê re derbas nabe. Ev xwe xapandinek mezin e. Ger hûn tiştekî wisa bihizirin bikin, ji bo berjewendiya gelê Kurd ger were xwestin PKK heya mirinê jî berxwedanekî bide nîşandan. Wê demê wê berjewendiyên we jî têkeve talûkeyê. Ger pirsgirêk derbixînin, divê berjwendiyê herkesê li berçavan were girtin, ger talûkebe herkes talûkeyan dijî. Bila kes ji bo berjewendiyê xwe hinek din ji xwere neke qurban.  Û viya jî ne sepîne PKK’ê. PKK, ji hewldanên çareseriyê re piştgiriyekî mezin dide, lê divê herkes bizanibe ku PKK miha tê qurban kirin nîne. Bi taybet yên dixwazin PKK bikin miha qurban kirî, stûyê PKK’ê  wekî miha qurban kirî kes nikare dirêj bike, bi taybet divê PDK-YNK vêna baş bizane.

Tirkiye heya îro hem di Bakur hem jî di Başûr de pir operasyon kir, hîn jî operasyon di domin. Bixwe li xwe mikur tên ku heya îro jî bi van operasyonan re ti encam negirtine. Helbet dema van operasyonan dimeşînin armancekî xwe yê diyarîker jî heye. Dibe ku bi qasî dixwestin encam negirtibin, lê bi van operasyonan hinek encam girtine. Yan di operasyonan de ev qas bi israr nedibûn. Helbet bi qasî berxwedan û têkoşîn heya bi biryar û bi şêweyek rast were meşandin hinek wendahî werin jiyîn jî, lê encamekî dixwazin nikarin bigrin. Di encam de tê dîtin ku bi van operasyonan tiştek nayê bidestxistin.

Tirkiye, bi PDK û YNK’ê re li dijî PKK’ê pir caran hem eskerî, hem siyasî, hem jî dîplomatîk operasyon dan meşandin. Bi taybet PKK wek terorîst îlankirinê de PDK û YNK hate şixulandin. Ger di asteya navneteweyî de mora terorîstiyê li PKK’ê hatibe xistin û PKK di asteya navteweyî de hatibe tecrît kirin, di vir de rista PDK û YNK’ê mezin e. Tirkiye YNK û PDK’ê bi dayîna bikaranîn re divî alî de gihişt armanca xwe. Tirkiye, bi PDK û YNK’ê re pir caran li dijî PKK’ê operasyon çêkirin û di van operasyonan de pir şehadet hatin jiyîn. Bi van operasyonan re di asteyek girîng de li pêşiya pêşketinên PKK’ê di Kudistanê de hate girtin. Ger YNK û PDK bi Tirkiyer re  neketiba nava van operasyon an, wê îro asteya Tevgera Azadiya Kurd di asteyek hîn cudatir de ba. Me dê îro van pirsgirêkan jiyan nekiriba, wê bi pirsgirêkên hîn cudatir re mijûl baba. Bi taybet 1992’an de pêşketina Tevgera Azadiya Kurd hem siyasî, hem eskerî di asteyekî pir li pêşde bû. PKK bi ew têkoşîna dikir re hemû parçeyên Kurdistanê xistibû bin bandora xwe. Rihekî mezin ê neteweyî afirandi bû. Pêşketinek pir mezin dihate jiyîn. Di hemû sazî û dezgehên dagirker de panîk û tirsek mezin derxisti bû holê. PKK, dinava xebatekî mezin ê bizanebûn kirinê de bû. Di Kurd an de zanebûn, hevgirtin, ketina nava têkoşînê gihiştibû asteyek li pêş. Ev hiştibû mîtîngeriya desthilatdar di  Kurdistanê de bi her aliyekî ve lewaz bimîne. Tam jî di vî xalî de PDK û YNK bi Tirkiyê re li pêşiya vê pêşketinê girtin. Ew êrişa di sala 1992’an de bi rastî jî di dîroka Tevgera Azadiya Kurd de xala werçerxêye. Ew pêla berxwedanê a mezin di Kurdistanê de, ronahî bûn û pêşiya pêşketinan bi vê êrişê re hate girtin. Heger ev nehatiba kirin bi rastî jî pêngava azadbûyînê wê hîn zêdetir mezin bûba. Bel ku jî pirsgirêka Kurd di Bakur de wê hatiba çareser kirin. Heta wê heya dawî li pêşiya azad bûna parçeyên din hatiba vekirin. Lê PDK û YNK pêşketinên ji dervey xwe xwestin sebote bikin. Di Kurdistanê de ji dervey xwe nedixwestin ti hêzên din bimînin. Hertimî xwestin xwe bê alternatîf bê hêlin. Xwestin di tevahiya Kurdistanê de desthilatdar bin.

          PDK û YNK bi pratîk ên xwe dan nîşandan ku li dijî afirandina Kurdê azad in. Pêşketina PKK’ê û Kurdê azad ji xwere talûke dîtin. Îro jî, sekna Tevgera Azadiya Kurd Tirkiye neçarê çareseriyê dike. Tam jî di vê qonaxê de di gotin, helwest û pratîkên xwe de ji nû de ji daxwazên Tirkiyê re stûyê xwe tewandin, Tirkiye ji vê rewşê derxistin, bihêzkirin û PKK bi perçiqandinê re xwest Tirk an ji pirsgirêka Kurd xelas bibin. Ger welatparêzên rastin divê dest ji vê helwesta xwe berdin. Berê ketin nava xeletiyên wisa, di be ku bi sedemên cuda viya rave bikin, lê di qonaxa ku em hatinê de bahaneyekî ku pê rave bike nemaye. Wezîfeyekî  xwe yê wekî xwastekên Tirkiye bi cîh bîne nîne. Mecbûriyetekî xwastek û sepandinên DYE’ê bîne cih jî nîne. Erk ên wan; gûh dayîna xwastekên gelê xwe, gûh dayîna dengê wijdanên xwe û berjewendiyên gelê xwe şopandin e. Em nabêjin bila alîkariyê bidin me. Ger alîkarî bidin erkên xwe yên welatparêziyê wê bicîh bînin, lê heke vêna ji bo berjewendiyên xwe rast nabînin dibe, lê di vê di tunekirina PKK’ê de jî cîh negrin. Bi xiyanetek wiha di vê derbasî dîrokê nebin.

Helbet di vê gelê me û rayagiştiya Kurd a demokratîk wê vê helwesta PDK û YNK ketiyê bibîne, li dijî van polîtîkayan nerazîbûna xwe deyne holê û di vê dengê xwe bilind bikin. PDK-YNK divê dest ji vê helwesta xwe berde, ger alîkarî nede PKK’ê, nikare alîkarî bide çareserkirina pirsgirêka Kurd di Bakur de jî di vê dijminahî ji PKK’ê re neke, bi Tirkiye û DYE’ê re bi awayek eşkere bide diyar kirin ku di tunekirina PKK’ê de cîh nagre. Heke dest ji vê helwesta xwe  bernedin bila baş bizanibin ku wê gelê Kurd li hember xwe bibînin, di vê pir zelal, pir bi biryar û eşkere vêna deynin holê ango bidin nîşandan. Heger PDK-YNK di tunekirina PKK’ê de cîh negrin hêza ti hêz an besî tunekirina PKK’ê nake. Tunebûna wê li aliyekî, berovajiyê vê wê di Bakur de di çareserkirina pirsgirêka Kurd de gav were avêtin. Di vê hesabê Tirkiyê ya dema DYE, PDK-YNK dikşîne plansaziya tune kirinê di vê baş were dîtin. Tirkiye pir tengav bûye. Heger alîkarî nebîne wê neçarê çareseriyê bibe. Rêyekî wê yê din nemaye. Heger Tirkiye ev qas har tevdigere ji ber pir tengav bûye wisaye.. Bi taybet di vê ev ji aliyê PDK û YNK’ê ve baş were dîtin. Bi temamî armanca van operasyonên Tirkiyê li ser bingehê şkînandina vîna PKK’ê vîna gel şkînandin û radest girtine. Jixwe general û siyasetmedar ên Tirk viya eşkere dibêjin. Hêviyên wan ji holê rakirin, vîna wan şkînandin û bi vî şêwazî hilweşandinê danyîna çêkirin, her wiha radest bûna wan were çêkirin.

Ev Tevger Wê Heya Dawiyê Li Berxwe Bide

 Bush; gava dibêje “ PKK dijminê DYE, İraq, Tirkiyê ye, wê hemû cure destek jêre were dayîn”, di Tirkiye de li ser Rêber APO êrişa îmhakirinê pêkanîn, bi xebatên siyasî û dîplomasiyê re PKK tenê hiştin, bi zext û operasyonan re şkînandina vînê dayîna çêkirin û bi vî awayî dixwaze tune bike. Armanca wan ji operasyonan ev e.  Ji ber vê yeke li hember vê plansaziya tunekirinê di vê hemû şervanên Tevgera Azadiya Kurd, kadro û gelê me bi biryar li hember bisekinin. Heya bi rihê PKK’ê li berxwe were dayîn dibe ku hinek berdêl werin dayîn û zehmetî werin jiyîn, lê mîsogere ku wê ev plansaziya tunekirinê  were vale derxistin. Di  demên derbasbûyî de jî pir car an xwestin vîna tevgerê bişkînin û tune bikin, xwestin radest bigrin, lê tevger bi berxwedana xwere vana tev vale derxist û pêşketin, serkeftina xwe da domandin. Heman rastî îro jî di rojevê de ye. Ji ber wê çendê di vê hemû gelê me, kadro û şervanên me vê rastiyê bibînin li hember şerê şkînandina vîn ê, vîn û berxwedanê bihêztir bikin.

Helwesta me li dijî van operasyonan zelal e. Emê weke tevger li berxwe bidin.  Qet û qet ew radestbûna ew di sepînin me , em napejirînin. Ev tevger tevgerek ji bo azadiyê ketiye rê û biryar di azadiyê de daye. Heya niha pir car an radestbûn hate sepandin, ji bona vê pir şantaj û gef hatin pêşxistin. Ev tevger ticaran stûyê xwe ji van şantaj û gef an re ne tewand. Ev tevger hertimî çareseriya pirsgirêkê bi rêyekî demokratîk û aştiyane esas girt. Ji ked û hewldanên vî awî re qîmetek mezin da nîşandan. Tişta îro jî dixwaze hewldanên wiha pêşxistine. Ger hewldanên bi vî awî were pêşxistin wê dîsa destek ji vê re bide û wê qîmetê jî bide. Di serî de civaka Tirkiyê berjewendiya herkesê di virde ye. Lê tê dîtin ku çareseriya pirsgirêka Kurd bi rêyên demokratîk û aştiyane naxwazin çareser bikin. Dixwazin Tevgera Azadiya Kurd bi tundî û lîstok an tune bikin. Bi taybetî li piştî Rêbertî xistin nava pergala Îmralî de xwestin piştre jî rêveberiya PKK’ê bê bandor bikin û tune bikin. Di tevgerê de belav bûn çêkirin, bê bandor û bi paş del hiştinê re vîna wê şkînandin û hewldan ku wêna radest bigrin. Kurdê Azad ji holê rakirin û li dewsa wî xwestin Kurdê noker desthilatdar bikin. Ji ber vê sedemê Kurdê Azad ê Rêber APO afirandiye ticarî wê koletî û radestbûyînê nepejirîne. An wê azad bibe yan jî wê di têkoşîna azadiyê bi rûmet bimre. Ev jî bi qandî azad bûnê bi nirx e û wê di paşerojê de bi bingehê bidestxistina azadiyê û heyvêna wê. Ev tevger dema hîn nû derketibû birayara vê dabû; yan emê azad bibin yan jî em ti demî jiyanekî cihêtir napejirînin. Heya vê rojê jî hertimî li ser vî rêgezî tevgeriya ye. Wê li piştî niha jî ticarî tawîzê ji vê rêgeza xwe nede. Di vê bi taybetî ew hêzên ku hewl didin vîna tevgerê bişkînin û hilweşînin vêna baş bizanibin. Ev tevger wê ticar teslîm neyê girtin. Azadî teslîm nayê girtin. Divê viya baş bizanibin.

Çiqasî operasyonan pêşbixînin jî, çiqasî bixwazin vîna me bişkînin û radest bigrin jî, di vê bizanibin ku wê li hemberê vê ew qas jî berxwedana me pêşbikeve. Hemû hêz di vê vê tişta he pir vekirî û zelal têbigihijin ku ger dihizirin ku ji bo berjewendiyên xwe me bi qurban kirinê re ewlehiya xwe bidin çêkirin xwe dixapînin. Berjewendiyên vî tevgerî û gelî jî heye. Ger berjewendî mijara gotinêbin û heke dinya dinya ya berjewendiyan be, wê demê ev tevger jî ev gel jî wê bizanibe berjewendiyên xwe biparêzin. Kurdê azad ê Rêber APO afirandiye neçar nîne û ticarî jî neçariyê ji bo xwe nepejirandiye.

Heya îro bi qandî me berjewendiyên xwe parast me ew qas jî berjewendiyên hinek din jî parastiye. Me helwda ku zerer ê nedin hinek din. Lê ger me ji nedîtîve werin û tune bûnê bi sepînin, derfetên jiyankirina vê  tevgerê ji holê bixwazin rakin, di vê baş bizanibin ku yên ku dixwazin me ji holê rakin wê ew bixwe jî ji holê rabin.  Wateya ji holê rakirina me, tê wateya bi şêweyek ji holê rabûna wan jî. Berjewendiyên gelê me yê hêviya xwe bi meve girêdayî ji nedîtinî ve hatin, tê wateya berjewendiyên xwe xistina talûkê ye. Wê gavê em jî dikarin berjewendiyên hinek din jî têxin talûkê. Bi taybet DYE, YNK-PDK di vê vêna fam bikin. Çawa ku Tirkiye serî li şantaj an dixe û dibêje “ ezê sînor derbas bikim, bêaramiyê çêbikim, berjewendiyên we bavêm talûkê, heke hûn vêna naxwazin di vê hûn wê demê di tunekirina PKK’ê de cîh bigrin” û ev hêz jî gûh didin vana, ev tiştên wiha encam digre, wê demê em jî bixwazin em dikarin bêaramiyê çêbikin, dikarin berjewendiyên we têxin talûkê. Çawa ku stûyê xwe ji şantaj û gef ên Tirkiyê re di tewînin, hewl didin berjewendiyên xwe biparêzin, wê demê di vê rewş û rista me jî wisa bibînin. Me heya îro vêna nekir. Tiştek wisa rast nedît, me di hişê xwere jî derbas nekir, me berjewendiyê wan jî şopand. Çi hebû ku ji pratîka ku hatiye nîşandan pir rehet tê fam kirin ku ti tiştek me fêm nake û bêhêz dibînin. Hemû hewldanên me ên yekitiya neteweyî, xebatên me ên niyeta xwe baş li ser bingehê berjewendiyên xwe dixwazin bidin bikaranîn. Wisa xûya dike ku vêna suîstîsmal dikin. Di rastiyê de me pir qîmetê da yekitiya netewî. Ji bo parastina van me pir hewl da. Heke em ev qas neketibana nava hewldanan de Başûr ev qas hêsan nedikarî bijî. Hîn jî hêsan jiyîn û paşeroja wan hinek jî bi meve girêdayîye, tenê ne bi hêzên Başûrî ve girêdaye divê bizanin. Heya îro van pêşketinan li ser pişta me çêkirin û van derfet an bidestxistin. Hîn jî vana li ser pişta me diparêz in. Ancax hertimî li pişta me siwar bûn û xwe dayîna jiyîn jî rast nîne. Em li gorî pêwîstiyên welatparêzî û berjewendiyên neteweyî vêna dikin. Em ne mecbûrin ku vana ser pişta xwe rakin. Heger berjewendiyên neteweyî neşopînin, li dewsa berjewendiyên neteweyî berjewendiyên xwe ên teng bisepînin, wê demê emê bizanibin li gorî pêwîstiyên berjewendiyên neteweyî li dijî van nêzîkatiyên berjewendparêzên teng tevbigerin. Di vê viya jî fam bikin.

Ji ber vê yekê hemû kadro û şervanên me, gelê me ew pêvajoya ketiyê de di vê pêvajoyê pir baş bibînin. Em di pêvajoyekî wisa asayî re derbas nabin. Operasyonên ku ana tên kirin jî wekî operasyonên berê nîne. Ew konsepta tunekirinê  ya di meriyetê de û armancên van operasyonan tunekirina tevgerê ye. Ji bo Kurd dîsa bike kole tê birêvebirin. Ji bo tefandin û radest girtina Kurd an ev tê kirin. Bi vêna zanîn re gel, kadro û şervan divê berxwedanê ji xwe re hîm bigrin, li her cihê ku têde ye li dijî vê konsepta tunekirinê, ji holê rakirinê, radest girtinê bi hemû hêza xwe divê li hember plansaziyê were sekinandin. Ger di tunekirinê de israr were kirin, divê bi awayek vekirî deynin holê ku wê pirsgirêk pir mezin bibe. Em çareseriyê dixwazin, ji dervey çareseriyê em tiştek din napejirînin, ev têkoşîn bi salan jî bidome, biryarbûna têkoşîn kirinê herkesê ku li kuderêbe divê viya deyne holê. Dîsa kadro û şervanên me li her cihê ku têde dimîne weke bîrdozî, siyasî, rêxistinî, eskerî, çandî û madî jî bi her aliyekî xwe ve pêwîste têkoşînê bilind bikin. Ji ber li ser me tenê operasyonên eskerî nîne. Herî kêm bi qandî vê operasyon û zextên bîrdozî, siyasî, dîplomasî, çandî, eskerî, aborî tê meşandin. Bi xwe jî vêna pir eşkere dibêjin: “bitenê operasyonên eskerî encam nayên girtin, bi tedbîr ên hîn dorfirehtir encam tê girtin” û viya didin meşandin jî. Ji ber vê yekê divê di hemû eniyan de berxwedan û têkoşîn bi pêşxistinê re divê dorfireh bibe. Bi taybet ji hêzên ku dixwazin tevgerê tunebikin re divê were nîşandan ku ev tevger hêsan hêsan tune nabe ev deynê me yê li hember şêhîdên meye. Ger em bikarin vê bikin û hêviyên wan ên perçiqandinê vale derbixînin wê demê wê ji bo çareseriyê gav were avêtin. Berovajiyê vê de wê di tunekirinê de bi israr nêzîk bibin. Heger di tunekirinê de bi israr tevbigerin tê wê wateyê ku hîn hêviya encam girtinê hildigrin. Va vê israrê di vê em biberxwedana xwe bihilweşînin. Çawa ku ew bişkînandina hêvî û vîna me re dixwazin encam bigrin, em jî pêwîste bi berxwedana xwe vîn û hêviyên wan bişkînandinê re pêwîste vale derbixin û berbi çareseriyê ve bibin.

Bi awayek eşkere PDK û YNK gelê Kurd raya giştî dixapîne. Vê wek siyasetekı pejirandine. Siyaseta xwe di vî şêwazî de birêve dibin. Jiyanekî bi vî şêwazî esas digrin. Gava hemû pratîk ên wan em tînin li ber çav an helwestekî bi prensîp ji PDK û YNK’ê hêvî kirin wê herkesê bixapîne. Bi temamî li gorî berjewendiyên xwe ên teng polîtîka dişopînin. PDK û YNK li dewsa berjewendiyên neteweyî siyaset bike, siyasetekî berjewendiyên wan ên teng yên rojane hesap dike didin meşandin. Di demê derbasbûyî de wekî li dijî Tirkiyê disekinin hewayekî wisa dayîna nîşandan bi temamî siyaseteke li hember gelê Kurd bû. Trîbûnê dilîstin. “ temaşekin PDK û YNK li dijî zextên dewleta Tirk disekine, helwestekî ji welatparêz an tê xwestin dan nîşandan” bi vî şêweyî hewayek wisa xwestin avabikin. Li piştî hevdîtinên DYE û Tirkiyê jî li dijî Tevgara Azadiya Kurd destpê helwest an kirin. Divî wateyî de axaftinên wan jî gûherîn. Heger di seretayî de hema li dijî Tevgera Azadiya Kurd hinek tişt gotibana, wê dinava gelê Kurd de rê li pêşiya nerazîbûnê vekiriba û wê ti piştgirî ji gelê kurd nekarîba bigirta. Neyîniyên xwe ên pişt re jî hincet jêre dıtin û wekî neçarbû ku têkeve nava helwestekî wiha ji bo bêje ketina nava hinek helwestên ti wateyek xwe ê polîtîk nîne çêbû. Li gel vêna bi van derketinan re jî ew bazariya li ser pişta PKK’ê dikin re encamekî pir mezin girtin xistin hedefa xwe. Gelê ku rastiya peyvên erênî nizanin, bi wan xwestin van tiştên he bidin bawer kirin, “ li hember zextên Tirkiyê sekinîn, hêza wan besî van zext an  nekir, ma çi bikin? Lê Tirkiye-Emerîka li hevhatin, hêzan van jî bes nekir, çi bikin? Hinek destkeftîyên Başûr çêbûne, divê ev destkeftî werin parastin, ji ber vê sedemê  êriş dikin ser PKK’ê” bivî şêweyî ji bo ev helwesta xwe a neyînî bidin pejirandin vêna kirin. Siyaseta ku gel dixapîne va ji vêra tê gotin. Bi vêna re hem me, hem  gelê Kurd, hem jî xwestin raya giştî a cîhanê bixapînin. Di aliyê din de PDK û YNK bi îmajekî wek“ serî ji hêzekî wekî Tirkiyê re digre” çêkirinê re xwestin sempatiya gel qezenç bikin. Bi cewherî; hem sempatiya gel qezençkirin, hem jî ji bo rista xwe ya di qonaxa komploya nû de veşêrin xwestin gelê Kurd bixapînin. Di siyasetên xwe de vekirîbûn nîne. Li dewsa berjewendiyên gelê Kurd ên neteweyî bişopînin, bi temamî berjewendiyên rêxistina xwe a teng û malbatî têde heye. Ji bona vê çi pêwîst be ji pêkanîna wê xwe paşnakşînin. 

Heya teslîm kirina esker an jî PDK û YNK’ya  di gotin em ew siyaseta hûn dişopînin rast dibînin, li piştî teslîm kirina esker an û hevdîtina Tirkiye-DYE’ê, ji nişkave helwesta xwe gûhertin û hema li ser bingehê xwastekên DYE û Tirkiyê li dijî Tevgera Azadiya Kurd ketin nava helwestên neyînî. Destpê gef xwarin li tevgera me kirin. Di pêvajoyekî ku bi awayek eşkere tunekirina tevgera me di serî de tirkiye û pir hêzan ku bilê dikirin de agirbestekî bêşert û merc, îlan kirina agirbestekî bê wext û berdana çek an di sepînin. Di bêjin ku serdema şerê çekdarî hatiye girtin, ger ew tiştên hatine gotin em nekin, ji ew tiştên werin serî me  wê berpirsyarbin. Eşkereye ku dixwazin me neçarî radestbûnê bikin. Jixwe dixwazin me ji holê rakin, dixwazin vîna me bişkînin û me radest bigrin. Ji ber vê hemû hêza xwe bikartînin. Tam jî di nêvengekî wiha de çek berdanekî ku tê wateya radestbûn û tunebûna me, ji me dixwazin. A herî xerap jî bi kelekokî (pişkince) dibêjin em vêna ji bo berjewendiyên gelê Kurd dikin. Wisa ye ku leza xwe jî nikarin bigrin, dibêjin em zerer ê didin gelê Kurd, dewleta federa a Başûr, heta weke em xiyanetê dikin didin diyarkirin. Di rastiyê de PKK hêza qezençkirina Tevgera Azadiya Kurd e. Herî zêde jî belku bi têkoşîn û sekna xwe, bi Başûr dide qezenç kirin. Gelê Başûrê Kurdistan û hêzên siyasî li ser têkoşîna PKK’ê re gihiştin van qezenc an. Hîn jî dikare li ser PKK’ê siyaset bike. Gava rastî ev qas zelal e, eşkereye ku tiştên berovajî were gotin ne bi exlaqê siyasî re ne jî bi welatparêzî re li hev tê.

Bixwe bi hemû rêxistinên Kurd ên parçeyên din re şer kirin, ev helwesta wan hişt ku pêşketinên parçeyên din tev werin xetimandin. Bi deha caran bi Tirkiyê re bûye yek û bi PKK’ê re têkoşan. Evana rastiyên tevahî gelê Kurd dizaninin. Jixwe ew bixwe jî vê rastiyê înkar nakin. Îro jî gava dixwazin PKK ji holê were rakirin de, di vê plansaziya tunekirinê de rol digrin, pişt re jî PKK’ê bi xiyanetê re gûnehbar dikin. Pozîsyona hem gûnehbar, hem jî bihêz de dilîzin. Dixwazin herkesê jî wisa bixapînin. Qey wezîfeya PDK û YNK’ê tunekirina PKK’ê ye. Qasî ku em dizanin ev wezîfeya dewletên mîtînger in. Di tunekirina PKK’ê de hêzek din a berjewendiya xwe heyî jî pergala kapîtalîst e. Lewma jî ew tunekirina PKK’ê ji bo xwe wek wezîfeyekî dibînin. Ancax berjewendiyê yê ku ji xwe re dibêje ez Kurd im, welatparêz im, demokrat im, sosyalîst im ti kes û derdor an di tunekirina PKK’ê de nîne û wezîfeyekî wan ê vî awî jî nabe. Ji lewra jî di vê gelê me vêna baş bizanibin ku di plansaziya ku dixwazin PKK’ê cîh girtin xiyanet e? Yan jî têkoşîn kirina PKK’ê a ji bo azadiyê, ji bo tevahî Kurd an têkoşan, bûyîna giyanê tevahî Kurd an, vîna azad, qelp, mejî û dilê wî xiyanet e?

Hûkumeta herêmê gelê Mexmûr ê dorpêç kiriye, ketin-derketina wargehê qedexe kiriye û sazîbûnên gel ên ji bo jiyana xwe birêxistin bikin dixwazin belav bikin. Halbûkî ev gel li dijî mîtîngeriya Tirk bi rûmet li berxwedane, di vê berxwedanê de gûndên wan hatine şewitandin û gelekî her tiştê wan ji destê wan hatiye girtin e. Ne tenê di Bakur de, gelekî di Başûr de jî şer kiriye. Gûnehbariya wan û sedema tengaviyên wan; ji ber ji bo azadiyê şer dikine. Pêwîste rêz ji wî gelî re bigrin, spas bikin. Çi heye ku rayedar ên rêveberiya federe zextên di asteya êşkenceyê de pêktînin. Dixwazin ku rêxistina xwe belav bikin, dest ji berxwedana xwe berdin û stûyê xwe ji polîtîkayên wan re bi tewînin. Başe ev ne xiyanete, lê çi ye? Ew bixwe van hemû tiştan dikin û dibin welatparêz, lê ev gel û berxwedana PKK’ê ya ev gel dil da yê, bi têkoşîna xwe re zerer ê dide Kurd an û xiyanet dike. Tam jî mîsala yawizê diz e. Di vê gelê me viya bibîne. Gelê Mexmûrê ji dervey ji bo azadiyê li berxwedan, ji dervey bûyîna Kurd, ji dervey dil dayîna PKK’ê cûda çi sûcê xwe heye? Li wir de dinava derfetên pir lewaz û zehmetiyan de jiyana xwe di domînin. Çima hûn mûdexeleyê dikin? Çima ji ber sempatî ji PKK’ê re heye hûn wan ceza dikin? Tiştên wiha kirin nabe wezîfeya PDK û YNK’ê.

 Pêkanînên Tirkiye û DYE dixwazin, gav bi gav pêşdixînin. Qad ên parastina Medya yê dorpêç û tecrît kirine. Tenê tişta nekirine weke eskerî neketina nava êrişan e. Wê weke eskerî jî bikevin nava êrişekî nekevin jî nayê zanîn. Ancax li gorî pêşketina ketina nav helwestekî wiha mûhtemele. Ji ber ew tiştên ku dixwazin PKK bikin negengaz e. Ji xwe hinek rayedar ên Tirkiye û DYE’ê di hinek bajarokên nêzî qad ên parastina Medya yê de lêkolîn û keşf kirine. Ji gel û pêşmergeyan xwestine îstîxbarat kom bikin. Lewma jî rasterast weke eskerî êriş kirina li ser qad ên parastina Medya pir zêde tiştek negûhêre. Di mijarekî destek dana operasyonan de bûyîn dide nîşandan ku di vê plansaziya tunekirinê de cîh girtine. Ji ber vê sedemê pêwîste gelê Kurd, bi taybet jî gelê meyê di Başûr de bi vê rastiyê dîtinê ve ji bo ev hêz nekevin nav xeletiyên hîn mezintirîn di serî de di vê van hêzan hişyar bikin. Pêwîste hemû hawirdorên demokratîk û sosyalîst vê rastiyê bizanin û li dijî van helwestên PDK û YNK’ê prostestoyên xwe bilind bikin. Pêwîste bi zimanekî ku di vê hûn di tunekirina PKK’ê de cîh negrin, ger hûn bisekinin, wê di viya de jî herî zerer a mezin bixwe bibînin. Li her deverekî gelê me û hemû hawirdorên demokratîk û sosyalîst pêwîste di helwestên xwe de deynin holê ku wê li gel Tevgera Azadiya Kurd  bin û wê bi Tevgera Azadiye Kurd re jî li berxwe bidin. Em ji derdorên ku dibin bandora PDK û YNK’ê dene re jî dibêjin ku bangawaziyên wekî “ polîtıkayên rêveberiyên xwe û rêxistinên xwe nepejirînin, li hember bisekinin, bêbandor bikin, bi birayên xwe re tevbigerin” bikin. Xwasteka min jî ji gelê me, bi taybet ji gelê Başûr, ji mirovên welatparêz ên di PDK û YNK’ê de cîh digrin; li hember vê rista PDK û YNK di tunekirina PKK’ê de girtine bisekinin û bi awayek vekirî helwest bigrin. Hemû berjwendiyên gelê Kurd viya pêwîst dibîne. Heger li dijî van polîtîkayan nesekinin, di tunekirina PKK’ê de cîh bigrin, wê tenê PKK û gelê Kurd wenda neke, wê ew bixwe jî wenda bikin. Wateya tunekirina PKK’ê, tê wateya tunekirina xwe. Tê wateya xwe ji her cûre derfetên berxwedanê mehrûm hiştine. Di vê viya herkes baş bizanibe ku PKK tune bibe şansê jiyankirina kesê wê nemîne. Tune bûna PKK’ê, tune bûna hêza berxwedana gelê Kurd e. Ji ber vê çendê divê kes vê sucê neke. Ev suc were kirin, ev hêsan hêsan wê telafî nebe.

Dewleta Tirk di pirsgirêka Kurd de di siyaseta înkar û tunekirinê de israr dike. Ji ber divê siyasetê de israr dike Rêber APO, PKK û herî çareseriyên gûncav jî napejirînin. Birastîjî Rêber APO û PKK ji bo çareseriya pirsgirêkê pêşniyarên ku kirine herî nêzîkatiyekî maqule. Nêzîkatiyên ji viya hîn maqultir heya niha ji aliyê ti kesî ve nehatiye pêşkêşkirin. Ev delîla Rêber APO û PKK çiqasî pirsgirêkê bi rêyên aştiyane û demokratîk de bi israr û bixwastek in. PKK heya îro ji bo çareseriya pirsgirêkê pir pêşniyar pêşkêş kirin. Pênc caran agirbestekî bêgerew (karşılıksız) îlan kirine. Heger xwasteka Rêber APO û PKK a çareserkirina pirsgirêkê neba di herî demên zehmet de agirbestekî yek alî îlan nedikirin. Her çiqasî Rêber APO û PKK ji bo çareseriya pirsgirêkê bi herî pêşniyarên maqul xwestinbin nêvengê amadebikin jî, mîtîngeriya Tirk viya hertimî wekî nêzîkatiyekî textîk û lewaziya PKK’ê nirxandin e. Ticarî îtîbar bi pêşniyarên me ên çareseriyê neanîn. Bawerkirin ku piştgirî ji derdorên cihêreng digre û bivî awî neçareseriyê wekî polîtîkayê nepejirandin. Li ser vê bingehî li dewsa çareserkirina pirsgirêkê înkarê û tunekirina Tevgera Azadiyê esas girtin e. Heke heya ana Tirkiye di siyaseta înkar û tunekirinê de bi israr nêzîk dibe ev, jêdera xwe ji hêza Tirkiye nagre. DYE û YE alîkarî dide Tirkiye. Çareseriya pirsgirêkê ev jî naxwazin. Ji ber vê yekê hêz û cesaretê didin van polîtîkayên înkar û tunekirinê ya Tirkiyê. Tirkiye jî ji vir cesaretê digre, piştgirî digre û herwiha di siyaseta înkar û tunekirinê de bi israr nêzîk dibin. Heger Emerîka û Ewrûpa ev polîtîka Tirkiyê destek nekiriba û çareseriya pirsgirêkê bixwestiban, wê Tirkiye vê pirsgirêkê zûde çareserkiriba. Emerîıka û Ewrûpa çareseriya pirsgirêkê ya di navbera PKK û Tirkiyê de li ser bingehê biratiyê li gorî berjewendiyên xwe nabîne. Tirkiye ya ku di vê çarçovê de demokratîk bibe dihizirin ku xizmet ji berjewendiyên xwe re nake. Pirsgirêka Kurd bêçareserî hiştinê re ji Tirkiyê tawîz girtin û kişandina polîtîkayên xwe esas digrin. Li roxmê vê Tirkiye, ev polîtîkaya neçareserkirinê a DYE û Ewrûpayê jixwe re wekî piştgiriye kî dibînin. Ji ber vê çendê jî pala xwe dide wan û ev polîtîkaya înkar û tunekirinê di domînin. Halbû kî ji ber neçareserkirina pirsgirêka Kurd Tirkiye hertimî xwîn wenda dike, nûhînên (yıpranma) giran dijî. Tirkiye hertimî mihtacê DYE û Ewrûpayê dimîne. Di encamde yê herî mezin wenda dike Tirkiye dibe. Bi helwesta xwe xwastekên van hêzan pêktînin. Jixwe xwasteka DYE û Ewrûpa jî ev e.

Tirkiye, hîn ew hesabên li ser wî tên kirin fam nekirine û wisa diyare ku wê fam jî neke. piştgiriya wan di warê xelas kirina Tevgera Azadiya Kurd de fam dike û ji ber vê jî ji bo xelas kirinê hewl dide, lê qet jî nikare xelas bike. Ne di wê ferqêdeye ku gava Tevgera Azadiya Kurd xelas dike xwe jî pêre xelas dike. Tirkiye ji ber di vê polîtîkaya înkar û tunekirinê de bi israr e û ji ber çareseriya pirsgirêkê nahizirin, li ser bingehê çareseriya pirsgirêkê ew hewldanên PKK’ê, ji nêdîtîve tê, cidî nagre. Berovajiyê ve, PKK’ê wekî jêdera pirsgirêkan dide nîşandan.  Xwe wekî hêzekî rû be rûyê êrişan maye, di mijarekî parastina rewa de mafdar dibîne, PKK’ê jî wekî hêzekî xerapker û pirsgirêk dide nîşandan. Sedema vê jî, dest bernedana ji polîtîkaya înkar û tunekirinêye. Heger dest ji vê siyasetê berde, heyîna Kurd bipejirîne, çareseriya pirsgirêka Kurd li ser bingehekî aştî, diyalog û yekîtiya azad bi pejirîne, wê ji nezîkatiyên PKK’ê maqultir nêzîkatî nabîne wê têbigihe û pêwîstiyên viya bike. PKK’ê divî şêwazî de ger terorîst, êrişkar, pirsgirêk û wekî hêzekî texrîbat an çêdike nede nîşandan, wê demê wê ew bixwe têkeve rewşekî bêmaf. Wê demê jî wê herkes bêje; “ PKK ji bo çareseriya pirsgirêkê ev qas hewl dide, tu çima çareser nakî?”. Ji ber niyeta xwe ya çareserkirina pirsgirêkê nîne, hertimî tunekirinê hiziriye û ji ber Kurd pejirandin li gorî berjewendiyê wî nîne neçare ji herkesê re PKK weke hêzeke texrîpkar û pirsgirêk, terorê bide nîşandan.  

Helbet Tirkiye, bi serê xwe PKK’ê kelem dibîne tiştek wiha wê pir rast nebe. Ji lewra jî Kurd ên noker û xayînên xwe dixe tevgerê. Vana di TV û Rojnameyan de bi gerandinê re didin axaftin. Ev dibêjin em Kurd in û tezên Tirkiyê diparêzin. ew jî dibêjin em xwedî li gelê Kurd û mafên wan derdikevin, Tirkiye hinek gavên demokratîk ên diyarîker avêtine, hinek vekirîbûn çêkirine, di rêya ketina Ewrûpayê de bi gavên nû re wê hîn zêdetir demokratîk bibe û li ser vî bingehî dibêjinwê meseleya Kurd çareser bibe. Ji vir dikevin rê tezên Tirkiyê destek dikin. Weke ferdekî Kurd bi hêz kirina tezên Tirkiye û ji bo mafdar dayîna nîşandanê jî xêret didin nîşan. Tirkiye dispêre viya piropaxandeya ku di çareseriya pirsgirêkê de hêzek asteng PKK’ye dike. Dispêre nêzîkatiyên Kurd ên noker û dihizire ku wê tezên xwe bi hêzên hindir û derve hêsantir bide pejirandin û wê beje “ va hûn dibînin ez dijminê Kurd an nînim, Kurd înkar nakim”. Binerin Kurd jî li gel min cîh digrin û tez ên min destek dikin. Peyvên wekî Kurd jî wekî min PKK’ê asteng dibînin, ji lewma jî PKK jêdera bingehîn a pirsgirêkaye, li pêşiya çareseriyê asteng e bikartînin. Propaxandeya heger PKK nebe wê ti pirsgirêg nebe, pirsgirêkên heyî jî wê hêsan were çareserkirin û vî tezî dide pêş. Destek ji viya re jî digre. Weke tê dîtin ger Kurd ên xayîn û noker destek nedin, Tirkiye çi bike bila bike, xwe qet bi qet jî bike nikare van tez ên xwe bi tikesî bide pejirandin. Ger bi hinek qisma dide pejiarandin, di çewisandina PKK’ê de destek digre, ev temamî encama hewldana Kurd ên xayîn û nokerane. 

Wekî tê zanîn di berê de jî Tirkiye, PDK û YNK’ê li ser vî bingehî bikaranî. Dibêje “binerin pirsgirêka min bi PDK û YNK’ê re nîne, ew jî ji PKK’ê re dibêjin terorîst; ji ber vê yeke ez li di jî Kurd an nînim, li dijî terorê me” bi vî tezî tevgeriya ye. Dijberiya cerdevanan a li hember PKK’ê jî bikaraniye. YNK û PDK beriya komploya navneteweyî de û di wê pêvajoyê de di mijara PKK terorîst e de pir tişt ji hêzên derve re gotiye. Teza Tirkiyê ya, “PKK terorîst e” li ser vî bingehî hate pejirandin. Ger PDK û YNK wezîfeyekî wiha negirtiba ser milê xwe, Tirkiye tiştekî wiha nedikarî qet bikese bide pejirandin. Bi şêweyekî dişibe vî rewşî niha di Kurdê xayîn ê noker di Bakur de bivî armancî dide bikaranîn. Ger divî demî de di TV û rojnameyan de pir rê didin va, sedema vê; encama polîtîkaya Tirkiyê ya dispêre viya û tunekirina Tevgera Azadiya Kurd e. Di vî pêvajoyî de herî zêde Mehmet Metîner, Ûmît Firat, Ebdûlmelîk Firat, Enwer Sezgîn, Altan Tan qaşo wekî nivîskar û rojnamevanên Kurd bikartînin. Di nava AKP’ê de jî Mîr Dengîr Firat, Ebdilqadir Aksû, Cineyt zapsû û wekî Hiseyn Çelîk siyasetmedar an bikartînin. Bidevê van derbarê Rêber APO û PKK’ê de îftîra û reşkirin pêşdixînin. Hemû hewldanên van, dinava gelê Kurd de reşkirina Rêber APO û PKK’yê, gel sar kirin û dûr kirine.

Bi viya re dixwazin nava gelê Kurd de parçebûnê çêbikin. Ji ber ji holê rakirina Rêber APO û PKK hatiye biryar girtin, ew piştgiriya girseyê ya li pişt wê dixwazin lewaz bikin. Hemû hewldanên van noker û xayînan ewe ku hêzên Tirkiye bi hêz bikin, kardarî bikin û li ser vê bingehê Tevgera Azadiya Kurd ji hêz xistin e. Li beramberê van hewldan an rantekî siyasî û aborî bidest dixin. Dewlet bi destê AKP’ê re ji van re ranta siyasî û aborî pêşkêş dike. Ji ber vê yeke dijmintiya Rêber APO û PKK’ê dikin. Qaşo wê Rêber APO û PKK bê bandor bike, wê polîtîkayên tunekirin û înkar kirina Tirkiyê bibin serkeftinê. Hemû hewdanên wan divî alîdene.   

Heya niha ên ku ti peywendiya xwe bi Kurdîniyê re nîn bû, paşeroja xwe di aliyê siyasî û aborî de li cihên cûda didîtin ev kesane hema ji nişkave bûn dijberê PKK’ê û bûn aktorên herî girîng ên şerê taybet. Heta di carek de bûn Kurdparêz. Hinek jê xwe Kurdparêz bidin nîşandan jî, ên di têkoşîna gelê Kurd de cîh nagrin, ev xayînên ku herî nirxekî biçûk jî nedane vî gelî, xwe carek de wekî nûnerên parastina berjewendiyên Kurd avêtin holê. Dewleta Tirk, AKP, partiyên siyasî ên înkarker, xayînên Kurd dest dane destê hev û hemû jî bi hev re dibêjin, “ APO û PKK Kurd an temsîl nakin, zererê didin Kurd an”. Îddîa dikin ku dewlet û partîyan berjewendiyên Kurd an diparêzin, heta AKP temsîlê rast ê Kurd ane. Ev dest dane destê hev û wê çawa bikarin vîna gelê Kurd bişkînin, Kurd an wê çawa bikşînin xiyanetê, çawa dabeş bike, parçe bike û bê hêz bixîne, wê çawa bixapîne, hesabê wê siyaseta înkar û tunekirinê çawa bibin encamê dikin û têdikoşin.

            Pêtiviya dagirkerên Tirk bi xayînên Kurd heye. Ji ber Tirkiye di cîhanê de herî înkarkirin û çewisandinekî bêmaf û nayê pejirandin dide meşandin. Lewma jî heke ev nebin, nikarin gelê Kurd bixapînin, nikarin rayagiştî ya cîhanê jî bi xapînin. Pêtiviya Kurd ên noker ên xayîn jî bi dagirkeriya Tirk heye. Li dijî vîna Tevgera Azadiya Kurd bispêrîna mîtîngeriya înkarker dikare xwe li ser lingan bigre û derfetên xwe ên jiyankirinê dibînin. Ancax wisa dikarin hêzên xwe yên aborî bihêztir  bike. Dewlet û hêzên noker pêtiviya xwe bi hev heye û piştgiriya hev jî dikin. Yek nebe yê din nikare bijî. Ev ji bo berjewendiyên xwe bi parêzin ji dervey tunekirina Rêber APO û PKK ti armancên xwe yên din nîne. Ji ber vê yekê ye ku serî li rêbazên  hemû cûre îftîra, reşkirinê dayînê, xwe paşnakşînin. Ji ber heyîna Rêber APO û PKK, têkoşîna wan rastiya wan derdixîne holê, ranta wan a siyasî û aborî dixe talûkê. Her rojek derbas dibe dinava gelê Kurd de rezîl dibin. sedema ev êl a xayîn û Tirkiye Rêber APO û PKK di çareseriya pirsgirêkê de kelem dibîne ev e. Va ji bo pêşiya vî bigrin Rêbertî û PKK’ê ji xwe re weke dijmin hilbijartîne.

            Ev şelaqiyên (yalaka) dixwazin rewabûna têkoşîn û Tevgera Azadiya Kurd ji holê rakin, bi gotinên “ PKK ji bo dewletek serbixwe şer nake, ji bo federasyonê şer nake, wê demê çi ma çek an bernade” rewa kirina siyaseta înkarker a hişk ya Tirkiyê dikin. Dibêjin, “ ji xwe Tirkiye demokratîk dibe, wê bikeve Ewrûpa jî, bi vî awayî pirsgirêke kî wek pirsgirêka Kurd namîne”. Ji ber vê sedemê jî dibêjin, têkoşîna parastina rewa ya Tevgera Azadiya Kurd zerer ê dide gel, heta rastiyekî çareseriya pirsgirêka Kurd dereng dixe ye. Pêşniyarên çareseriyê yên herî maqul ên dewleta Tirk cidî nagrin, di pirsgirêka Kurd de herî pêşniyarên ji bo çareseriyê maqul a partiyekî zagonî jî, kirina bahaneya girtinê ji nêdîtîve tên, bi gotinên wisa dixwazin nerazîbûna gelê Kurd li hember Rêber APO û PKK’ê çêbibe. Mîtîngeriya înkarker îro hîna di cîhanê de jî hêzeke siyasî û zextên ku nehatiye dîtin dide ji bîrkirin, wekî jêdera êş ên gelê Kurd dijî, êşkence, xizaniyê Rêbertî û PKK’ê bidayîna nîşandan re dixwazin her tiştî berovajî bikin. Li roxmê jêdera bingehîn a vê pirsgirêkê dewlet bi xwene û nokerên wêne jî, jêdera vana hemû bi Rêbertî û PKK dayîna nîşandan re dixwazin her tişt berovajî bikin. Bi demogojiyê re hewl didin ku têgihiştina gel a rastiyan asteng bikin. Bi vî şêwazî kor kirina mejî û dil an re hewl didin ku rastî werin veşartin. Dixwazin gelekî nehizire, nebîne, tênegehe avabikin ku bikarin bi awayek hêsan tunekirinê pêkbînin. Wekî Rêber APO daye diyarkirin, herkesê ku nezalime tê spas kirin ku yê nasnameya Kurd, vîna wî, giyanê wî, zimanê wî û rastiya wî derxistiye holê PKK ye. Ên hertimî rih didin gelê Kurd, bi rêve dibin Rêber APO û Tevgera Azadiyê ye. Gelê Kurd çi bi destxistiye bi Tevgera Azadiyê re bidestxistiye. va dixwazin Rêber APO û PKK ji holê rakin û her wiha destkeftiyên gelê Kurd ji dest derxistinê hedef dikin. Ji ber ev Rêbertî û ev Tevger vî gelî rakir ser piya û kir hêz. Ev ji bo gel, nirxekî giranbiha û bi peyvan nayê vegotin afirand.

            Mîtîngeriya Tirk a înkarker dinava sînorên mîsaqî-mîlî de ji ber ew netewebûna Tirk ku di xwest çêbibe Rêber APO wê vale derxist, pir bihêrs in. Ji ber vê çendê dixwazin tol ji vî Tevgerî û Rêbertiyê rake. Ji ber ev Rêbertî û ev Tevger berjewendiyên pir kesên ezez û teng xiste talûkê û rastiya wan derxiste holê, bi vî şêwazî dixwazin tol rakin. Dixwazin çi hatibe bidestxistin ji dest bigre, koka wî bi kole, vî gelî bibe rewşa wî ya berê û mehkûmê koletiyê bike. Bê şik hîna armaca mîtîngeriya Tirk ev e. Ev şexsên ku dibêjin em Kurd in heke birastî jî Kurd bana, hinek ji gelê Kurd re rêz girtina wan heba, hinek biwijdan bana, wê neçar bana Rêber APO ji bo vî gelî çi kiriye, wê radest kiriba. Em berdin êrişkirin, wê rêzgirtinekî pir mezin bidana nîşan. Çi heye ku ji ber ti peywendiya wan bi Kurdînî û mirovahiyê re nemaye li ser Rêbertiya ku Kurdîtî û vî gelî rakiriye li ser piyan de bêperwa êriş nedikirin. Nokerî, xayîntî û mîtîngerî dest dane destê hev, vî gelî heya mejiyê hestiyê wan dagir dike û bi asîmîlasyonekî pir alî ve vî gelî berbi mirinê ve dibirin. Hema hema wê mirin pêkhatiba. Tam di vî xalî de Rêber APO û PKK rastiya gelekî wiha rakir ser piya. Rastiya gelekî li berxwe dide û xwedî li nasnameya xwe derdikeve derxist holê. Ev gel ji vê rewşê hate derxistin û hate asteyekî ku bikare li ser lingê xwe bisekine. Anî asteya gelekî di azadiyê de biryara xwe bide. Ev rastiya ku derketiye holê ji Kurd ên xayîn û dagirkeran re bû darbeyek. PKK û Rêber APO ji bo hedefên xwe weke kelem dibînin û bi vî hêrsê re êriş dikin. Sedema PKK wek jêdera pirsgirêk an dayîna nîşan jî ev e. Ji ber vê yekê wekî hêzekî di vê were perçiqandin û ji holê rakirin, dibînin.

            Pêwîste gelê me li hember vê plansaziya perçiqandin û xiyanetê di derdora Rêber APO û PKK’ê de yekîtiya xwe, rêxistinên xwe û çalekiyên xwe bihêz bikin. Di vê hem li hember mîtîngeriyê, hem jî li hember Kurd ên noker ên xayîn seknekî sexlem bidin nîşandan. Pêwîste herî zêde jî li hember van nokerên xayîn bisekinin. Ev nebin negengaze mîtîngerî di Kurdistanê de bikare heyîna xwe domîne. Heger îro mîtîngeriya Tirk di Kurdistanê de heyîna xwe di domîne û van êşkence, êş dide kişandin, sedema vî ya bingehîn Kurd ên noker û xayînên wêne. Heger xiyanetkar û nokerên Kurd piştgiriya mîtînger an nekiriba, hêz nedin tez ên wan mîsogere ku Dewleta Tirk nikare tiştek bike. Pêwîste gelê me baş bizanibe ku nêvengekî ev noker piştgirî nedin dagirkeran wê ti rêyekî ji dervey pejirandina Kurd an û vîna wan nebîne. Hemû cure talûke ji vir jêdera xwe digre. Bala xwe bidinê tam di kêliyekî têkoşîn pêşdikeve, mîtîngeriyê tengav dike, çareseriyê disepîne, mîtînger jî tam di vê demê de di aliyê çareseriyê de gava wê gav bavêjin de ev xayîn dikevin dewrê. Êş û êşkenceyên gelê me bi vî şêweyî di dome. Polîtıkaya înkar û tunekirinê herî zêde cesaretê ji van noker û xayîna girtinê re di domîne. Pêwîste gelê me van mîtînger an û van Kurd ên xayîn ên noker ji hev cuda nebînin.  Dibe ku eslê van Kurd bin, dibe ku li ser Kurdîniyê jî baxivin, lê mîsogere ku qet peywendiya van bi Kurdînî û mirovahiyê re nîne. Ev ji mîtîngeran hîn xetertirin, di dayîna jiyîn û domandina mîtînger an de xwediyê wiyê herî rast û sedema wiye. Ger em dixwazin ji mîtîngeriyê, van êş û êşkenceya xelas bibin, pêwîste bi awayek mîsoger li hember van noker û xayînan pir bi biryar û têkoşînekî cidî bidin meşandin. Pêwîste em nehêlin ku ev di Kurdistanê de bikarin bigerin û bijîn. Di vê em van nedin axaftin û nedin gerandin. Di vî xalî de kêmahî hene. Ji ber kêmahî hene ev ew qas hêsan daxivin û digerin. Gava fam dikin wê nerazîbûn ji gelê Kurd bibînin xwe ker dikin. Ji ber armancek yê van, prensîp û tiştekî van nîne. Hemû hewldanên van li ser wê çawa ranta aborî û siyasî bi destbixin e. Ji ber vê sedemê bi dijminahî li Rêber APO û PKK’ê kirinê re ji dewleta Tirk xwedî dibin. Di vê em destûrê nedin vê.         

Gava dîroka PKK’ê were hûrkolîn kirin, wê were dîtin ku mîtîngeriya Tirk û ew pergala kapîtalîst a xwe dispêrêyê bi deha caran xwestine Rêbertî û tevgera PKK’ê tune bikin. Di her carekêde jî Rêber APO li pêşiya vê tunebûnê girtiye, ew tunebûna ku dihate sepandin dikir bahaneya hîn zêdetir bihêzkirina rêxistinê têkoşîn û tevgerê mezin kiriye. Pergala kapîtalîst û mîtînger gava dît berê ku tevgerê xelas bikin, Rêber APO xistin hedefa xwe ya serekî. Ji ber heya Rêber APO bê bandor neyê kirin, dîtibûn ku wê nikaribin tevgerê tunebikin yan jî bikşînin nokeriyê. Di heyîna Rêbertî de ne dikarin tevgerê radest bigrin, ne bikşînin nokeriyê ne jî dikarin tune bikin. Ji ber viya baş fam kiribûn, li hember PKK’ê komploya navneteweyî pêşxistin. Di qonaxa yekemîn a komployê de bê bandor kirina Rêbertî hatiye esas girtin. Li piştî dîl girtina Rêbertî qismekî noker û xayîn dinava rêxistinê de bi derxistina holê re qonaxa dûyemîn a komployê xistine pratîkê. Îro jî di eksênê jahrdayînê de qonaxa sêyemîn û a dawî derbasê pratîkê kirine. Jahrdayîna Rêbertiya me encama vê qonaxa dawî xistina pratîkê ye. Ger dixwazin vê tevgerê tunebikin, ji ber dîyalektîka pêşketinê diviya bû ji Rêbertiya wê destpê bûba. Heya Rêbertî neyê tunekirin tunebûna tevgerê negengaz e. Ji ber yê vê tevgerê afirandiye ev Rêber e. Ya ji ew tunebûna di Kurdistanê de heye  re got bisekine, gelê Kurd di kêleka zinar de bi bask kir û rakir ser piyan, ji ew dîroka berbi jêr ve diçe re got raweste, berê dîrokê gûhert, xist xeteke hemdem, gelê ku ber tunebûnê vebû ji vê rewşê derxist û xulqand, ê rakiye ser piyan jî ev Rêberti ye. Bi vê Rêbertiyê re di Kurdistanê de dîrok ketiye bereka (doğrultu) xwe. Ji aliyê gelê Kurd ve dîrok bi derketina Rêbertiyê re destpê nivîsandinê kiriye. Dîroka ku hatibû berovajî kirin, berbi jêr ve çû bû, bi rastkirinê re xistiye raya xwe.

Komploya Li Ser Rêbertiyê Komploya Li Ser Gel e

Bi vî Rêbertiyê re bîrdoziyekî berjewendiyên gelê Kurd tîne ziman hatiye afirandin. Ev heya Rêbertî derkeve jî bîrdoziya di Kurdistanê de desthilatdar, bi temamî bîrdoziyên xizmetên mîtînger an dikirin hebû. Ev gel li dewsa binavê xwe bijî, binavê yên wan tune dikirin dijîn. Ji aliyê pergal û mîtîngeriyê ve hatibû asteya gelekî xwe bixwe xwe tune dikir de. Xistibûn rewşekî wisa ku nikare berjewendiyên xwe bi parêzin. Ew raman û bîrdoziyên di dan li pêşiya wan bi temamî raman û bîrdoziyên ji mîtîngeran re xizmet dikirin bû. Bîrdozî, raman û hestekî Kurd an ne mijara gotinê bû. Ev tev hatibûn kuştin. Li dewsa vê hest û ramanên pergalê û mîtîngeran serwer bû. Va cara yek bi vî Rêbertiyê re, binavê vî gelî hest û raman hatine pêşxistin. Rêk û rêbazên ku berjewendiyên vî gelî temsîl bikin, bi parêzin hatine pêşxistin. Ji aliyê vî Rêbertiyê ve berjewendiyên vî gelî hatiye ziman, berjewendiyên wan derxistine ser rûyê avê û nîşa herkesê hatiye kirin.

Rêbertî cara yek vî gelî derxistiye dika siyaset ê. Ev gel cara yek binavê xwe siyaset kiriye. Siyaset bi temamî ji aliyê mîtînger an ve û Kurd ên ku bi wan re di nava nokeriyê û xiyanetê de bûn ve tê kirin. Bi vê siyasetê Kurd gav gav berbi tunebûnê ve tê birin. Cara yek ev gel bi vî Rêbertiyê re destpê siyasetê binavê xwe kirinê kirin û ketiye siyaset ê. Berjewendiyên xwe li kûderê ye dîti ye. Zererê xwe di kûderê de ye dîtiye. Hatiye asteyekî ku bikare zerer û berjewendiyên xwe ji hev derbixe. Pîvanên xwe ên red û pejirandinê êdî destpê rast fam kirina wan kiriye. Welatparêzî çi ye, xiyanet çi ye, azadî, demokrasî û dad çi ye bi vî Rêbertiyê re destpê famkirinê kirin. Bi vî Rêbertiyê re destpê xwe naskirinê kiriye, vîn û nasnameyek qezenç kiriye. Binavê xwe gihiştiye nirx an. Bi vê Rêbertiyê re di wateya rast de gihiştiye bûyîna gelekî, bûyîna netewek. Ji aliyê vî Rêbertiyê ve rihekî neteweyî, nasname, bi mejî û dil ve bîrdozî, siyaset, rêxistin û çalekî hatiye pêşxistin. Di bin pêşengiha vî Rêbertiyê de ketina nava yekîtiyek neteweyî, rih û têkoşînekî çêbûye. Ji ber vê yekê di destpêkê de heya niha weke tevgera Rêbertiyê zaye û pêşketiye. Di Kurdistanê de dibin çavdêriya vî Rêbertiyê de jêr-jor bûnên hatiye jiyîn, wekî mirov û civake kî nû derketiye holê. çanda jiyanekî nû, exlaq, kesayet û li ser vî bingehî pîvan derketine holê. Bi vî Rêbertiyê re bêpîvanî ji holê hatiye rakirin. Bi vî Rêbertiyê re bê rêxistinî ji holê hatiye rakirin. Bi vî rêbertiyê re bê rûmetî, bê vînî, bê nasnamebûn ji holê hatiye rakirin. Bi vî Rêbertiyê re ev gel yekem car bawerî daye hêza xweya cewherî, baweriya xwe a bixwe zêdetir bûye. Ev gel êdî binavê xwe hebûn û gihiştiye vîna têkoşîn kirinê. Bi vî Rêbertiyê re gihiştiye biryara bûyîna gelê azad. Rastiya gelekî dildare ji azadiyê re, ji bo azadiyê hertiştê xwe di deyne holê derxistiye holê.    

Bi vî Rêbertiyê re di Kurdistanê de şoreşek mezin a demokratîk hatiye li darxistin. Azadbûnekî pir mezin çêbûye. Têkiliyên paşverû, hemû pîvanên paşverû parçe parçe bûye. Di Kurdistanê de nirxên nû û mezin derketine holê. Rastiya gelê Kurd a gel bûn û netew bûn hiştiye ku ji aliyê dost û dijminan ve jî were pejirandin. Sazî û nirxên wî derketine holê. Gerîlayê wî, partî û milatênên wî derketine holê. Têkoşîna ku li ser van nirxan tê meşandin ew projeya netewa Tirk a tevahî gelan di helîne, asîmle dike, tune dike xistiye talûkê. Gelên din bi tunekirinê re rastiya Tirk kirinê bi her aliyekî ve derxistiye holê. Heger tunekirinê ji Rêbertî dabe destpêkirin sedema xwe ji vir digre. Heger tu dixwazî vî gelî bi tefînî û tune bikî, di vê tu vê tevgerê tune bikî. Ji bo tu vê tevgerê tune bikî jî di vê tu Rêbertiya wê tune bikî. Ji ber bi vî Rêbertiyê re her tiştê ku hatibû berovajî kirin hatiye rast kirin û rakiriye ser piyan. Gelekî nû hatiye afirandin. Ev Rêbertiya ku vî gelî afirandiye jî, hêzekî dixwaze vî gelî carekdin teslîm bigre, xwezayî ye ku ji Rêbertiya wê destpê bike. Sedema komploya navneteweyî di qonaxa yekemîn de Rêbertî hedef kirin jî, ji ber vê çendê ye. Di qonaxa duyemîn de jî Rêbertî ji dervey ref an girtinê re xwestine bidin meşandin. Qonaxa sêyemîn jî ku wekî qonaxa dawî hatiye plan kirin, li ser Rêbertî re bi dayîna meşandinê re dixwazin temam bikin.

Sedema jahrdayîna Rêbertî jî ev e. Wateya jahrdayîna Rêbertî ewe ku di tunekirinê de biryar dane. Çareseriyê nepejirandin e. Ji ber biryar girtine tevgerê tev tune bikin bi armancekî Rêbertî weke fîzîkî ji holê rakin re destpê kirine. Şahîn Donmez hîn 1979’an de gava li Elezîzê hate girtin; Şemdîn Sakik di 98’an de hate girtin heman tişt gotibûn. Tiştê herdû hevbeş gotibûn: “ heger hûn dixwazin vê tevgerê tune bikin di vê hûn ji serî de ji Rêber APO destpê bikin, heke hûn ji Rêber APO bidin destpêkirin gengaze ku hûn tune bikin, berovajiyê vê  hûn nikarin tune bikin”. Mîtîngerên Tirk û pergala li pişt wê li dijî tevgera me dinava têkoşînê de gihiştiye encamekî wiha.Pir car xwestine tevgerê tune bikin, ancax Rêber APO di her carekî de van binxistiye. Heta hewldanên wan ên tunekirinê jî wergêrandiye bahaneya hîn zêdetir pêşxistina tevgerê û bivî awayî jî tevgerê hertim mezin kiriye. Pergal û mîtîngeriya ku viya dît ji bo encam bigre ji vir destpê kar kiriye. Ji lewra jî vale derxistina tunebûn û xelasbûnê jî di her aliyekî de bîrdozî, siyasî, rêxistin û di asteya çalekiyê de jiyîn û pêre yekbûnê re derbas dibe. Dîsa vale derxistina qir kirinê, azadbûnê, çareseriyê di virde derbas dibe. Di vê tevahî gelê me vê rastiyê bizane û pêşiya tunekirina Rêber APO bigrin. Wateya serxistina vê, tê wateya pêşîgirtina ji holê rabûna tevgerê jî. Tê wateya azadbûna Rêbertî û çareseriya pirsgirêka Kurd.

Tunebûna Rêbertî tunebûna tevgerê ye, ji dest girtina hemû destkeftiyên gel e, dûbare jiyîna rojên berêye. Ji ber li roxmê Rêbertiya me herî pêşniyara çareseriyekî herî makul jî dike li beramberê vê bi tunekirinê bersîv hatiye dayîn. Ev biryarekî di heman demî de ji bo ji holê rakirina gelê Kurd jî hatiye dayîne. Mîsogere ku wê gelê me viya nepejirîne. Ji ber gelê me; gotine “ jiyana Rêbertiya me, jiyana me ye, nêzîkatiya ji Rêbertî re nêzîkatî ji me re ye” ev jî rast e. Nêzîkatiya ji Rêbertiyê re tunekirine, lewma jî ev tunekirinekî ji gel re rewa hatiye dîtin e. Ji ber vê yekê pêwîste em bi hemû hêza xwe li hember îmhayê bisekinin û vale derbixînin. Pêwîste em Rêbertî bidin jiyîn û azad bikin. Ev jî li hember mîtîngeriyê û li dijî hemû hêzên ku piştgiriya vê dikin bi seknekî sexlem dayîna nîşandan, têkoşînekî bi biryar û wêrek dayîna meşandin, di têkoşînê de bi israrbûn, viya hertimî bi mezinkirin û di birina serkeftinê re derbas dibe, di vê em qet ji bîr nekin. Berovajiyê vê biryar ji holê rakirine û Dewleta Tirk ji bo ji hole rake hemû mekanîzmayan pêşxistiye. Di pratîkê de jî viya gav gav bi pêşxistinê re dixwaze bigihîne encamê. 

Li dijî Tevgera me komployekî navneteweyî hate pêşxistin. Rêbertiya me dîl hate girtin û xistin nava pergala Îmraliyê. Li pişt re hem li hember Rêbertiya me, hem jî li hember Tevgera me zextên giran pêşxistin. Rêbertiya me têkoşîna vale derxistina komployê da meşandin. Rêbertiya me hewla têgihiştin û dahûrîna ên pergala Îmraliyê çêkirine, hêzên ku vê pergalê pêşxistine da. Hem pergalê hem jî hêzên ku komployê pêşxistine bi dahûrandinê re li dijî wan alternatîfa xwe deyna hole û herwiha qonaxa yekemîn a komployê vale derxist. Helbet komplo vale nesekinî. Xwe ji nûde bi rêxistin kir, bi vî awayî qonaxa dûyemîn a komployê da destpêkirin û xwest bibe encamê. Li ser tevgerê bi zextên bîrdozî û siyasî pêşxistinê re dest avêtin nava rêxistinê. Xwestin Tevgerê belav bikin, parçe bikin, ji hêz bixin û bi vî awayî jî xwestin teslîm bigrin. Ev jî bi ser nehate xistin. Di Tevgerê de hinek texrîbat kirin, lê encama ku dixwest bidest nexist. Tevger ji vê jî ders derxist û kete nava hewla yekitiya xwe bi Rêbertiyê re hîn bihêztir kirinê. Xwest bi Rêbertiyê re bûyîna yek û ev texrîbatên komployê derbaskirin, xwest ji nûde bihêz bibe. Kete nava têkoşîna vê. Komploparêz dîtin Tevger bi texrîbatên komployê derbaskirinê re xwe ji nû de bi rêkûpêk dike, tê asteyek dikare têbikoşe. Qonaxa nû ya komployê ji bo viya asteng bike xistin dewrê. Xiyanet û tasfiyekariya ku bi komployê re pêşket ûnsûrên wekî Botan-Ferhat seroktiya çetegeriyê kirin-hewldanên navenda şerê taybet û feraseta civakperestiya sivil destdane hev xwestin tevgerê ji rastiya xwe dûrbixînin, ji zêhniyeta Rêbertî û şêwazê wî bi dûrxistinê re, xwestin bikşînn zêhniyeta xwe û ew çand, exlaq, şêwazê jiyan û şexsiyeta xwe. Di vir de gavên girîng avêt. Li ser viya qonaxa sêyemîn a komployê bixistina dewrê re dixwazin encam bigrin.

Wekî tê zanîn Tevgera me ji bo komploya navneteweyî û tasfiyekariyê vale derbixe, li ser bingehê hedef û armancên xwe bimeşe têkoşînekî pir mezin meşand. Ji bo pirsgirêka Kurd bi rêyên aştiyane, demokratîk were çareserkirin, projeyên makul ên nû çêkirin. Bi fedekarî û wêrektî agirbest pêşket. Bi van re xwest çareseriya pirsgirêkê çêbibe. Lê hêzên komploger û mîtînger beramberî hemû hewldanên me vana tev li dijî Tevgerê xwestin berovajî bikarbînin. Xwestin Tevgerê tune bikin û radest bigrin. Hemû hewldan û agirbest an xwestin wiha bikarbînin. Ancax gava Tevger xwe ji nûde kom kir kete nava têkoşînê ev hêzên ku tengav bûn, ji bo armanca xwe pêkbînin bangawaziyên agirbest bila çêbibe, kirin. Rêbertiya me û Tevgera me birastî jî, ji bo derfent bide çareseriyê bi niyetek baş bersîv ji van bangawaziyan re dan. Rêbertiya me got, “heger lîstik nebe gûncave”. Tevger bi vî awayî agirbestekî yek alî kirin. Çi heye ku bersîva vî agirbestî bi jahrdayîna Rêbertî çêbûye. Dîsa li ser gerîla rêbazên jahrdayînê jî di nav de operasyonên ji hole rakirinê hertimî pêşxistin e. Wekî Îlker Başbûg da xûyakirin, operasyonên îmhayê ku di ti demê de ev qas mezin nehatine meşandin pêşxistin. Li ser gelê me û siyaseta demokratîk zextên mezin pêşxistin. Di Şengalê de komkujî çêbûn, girtinên mezin pêşketin. Ji agirbest û lêgerînên me ên çareseriyê re wisa bersîv hate dayîn. Di vî pêvajoyî de derket holê ku Dewleta Tirk û hêzên din ên agirbestê dixwestin, ne aligirê çareseriyê ne, li ser bingeha komplo pêşbixînin hewldane. Tevgera me jî li hember ew êrişa kujer a li hember Rêbertiya me çêbûye re bi biryara pêngava “Êdî bese, Rêbertî bijî û bide jiyîn”  bersîv daye. Ev pêngav xwe parastin, heyîna xwe domandin û dayîna jiyan kirine. Ji ber hate dîtin ku ev êrişa tunekirinê bi Rêbertî destpêkirin û dixwazin me rû be rûyê tunebûnê bihêlin. Hate dîtin ku mîsogere ku ger em xwe neparêzin, pêngavekî wiha nedin pêşxistin tunebûn wê ji aliyê meve pêkbê. Ev pêngava li dijî kolebûnê, radestbûnê parastina xeta azadiyê ye.

Ev pêngav di serî de jî hevdîtin bi Rêbertiyê re dayîna çêkirinê re vale derxistina komployê ye. Yekbûn bi zêhniyet û şêwazê Rêbertiyê re ye. Ji ber ji WÎ dûrbûn hatiye jiyîn, ev jî Tevgerê pir bêhêz xistiye, hindik maye ku Tevgerê ji hêzekî têkoşînê derbixîne û her wiha bi tunebûnê ve rû be rû bimîne. Hêzên komploger û mîtîngeriya Tirk ger qonaxa sêyemîn a komployê bi pêvajoya tunekirinê dane destpêkirin, ev bi rewşa meya rêxistinî ku em dijîn re eleqedere. Ji ber Tevgerek ji zêhniyeta xwe, şêwazê xwe dûrbikeve û têkeve nav pergalê gengaz dibe ku pergal wiya têxe bin çavdêriya xwe. Hêzên komploger û mîtînger an ji vî rewşî sûd wergirtin, ketin nava pêngavekî dawiyê û xwestin encam bigrin. Heger em jî dixwazin, tune bûnê vale derbixînin û serkeftina komployê asteng bikin, tiştê pêwîste were kirin carekdin zivirîn li zêhniyet û şêwazê xweye ango esas girtina viya ye. Ev jî bi Rêbertî û bi her aliyê wî re carekdin hevdîtine. Di vê aliyê bingehîn ê pêngavê wisa were fam kirin. Aliyê vê pêngavê ê hest, bîrdozî, felsefe, rêxistinî, siyasî, eskerî, çandî, exlaqî û jiyanî heye. Armanca vê pêngavê carekdin bi cewher û koka xweve bûyîna yeke û li ser viya re jî derketinek dayîna çêkirine. Xwe ji hemû ferasetên ku me lewaz dixe, paş ve dikşîne, bindixîne, tîne rewşekî tunebûnê xilaskirine. Di her aliyekî de bi şêwaz û xeta wî re yekbûne. Li ser vê bingehê ji şêwazê karmendiyê derketin zindî kirina milîtaniyê, carekdin hatina asteya rêxistinekî têkoşîn dike. Bi vî awayî li pêşiya tunebûnê girtin, vale derxistina îmhaya hêzên komploger-mîtînger pêşdixîne, çareseriya pirsgirêka Kurd gav gav pêkanîn e. Armanca pêngavê ev e.

Ger ev pêngav rast neyê têgihiştin û li ser vî bingehî têkoşîn pêşnekeve, di be ku plansaziyên îmhayê encam bigrin. ger hûn bala xwe bidinê dema me vê pêngavê da destpêkirin “ Êdî bese, em bi Rêbertî re hevdîtin bidin çêkirin, Rêbertî bijîn û bidin jiyîn” têkoşîna vî hate meşandin, mîtîngeri ya Tirk jî hema li hember vê pêngavek pêşxist. Ew jî şîarên wekî yên me bikaranîn. Ew jî destpê gotina, “êdî bese, kêr gihişt hestî” kirin. Ji bo pêngava me bê bandor bikin û ketin hewla serxistina ew pêngava ku bixwe dane pêş xwe. Çawa kî em bi vale derxistina tunêbûnê re ji vir hêz digrin û dixwazin çareseriyê bidest bixin, ew jî bi vê pêngavê re dixwazin me tunebikin û pêngava serkeftin bidestxistinê dan destpêkirin. Tirkiye ji bo pêngava xwe bidest bixin hertiştê xwe daniye holê. Eşkere dibêjin armanca pêngava wan, ji holê rakirina PKK’ê ye. Ji bo pêkanîna viya jî çi pêwîst be wê bikin, hemû xeterî jî bidin ber çavê xwe. Di vê mijarê de tê dîtin ku pir bi biryar û bê tawîz in.

Pêwîste tevahî kadro, gel û xebatkarên me bi vê rastiyê dîtinê re ew pêngava “Êdî bese, Rêbertî bijî û bide jiyîn” a hatiye destpêkirin re bi hemû hêza xwe tevil bibin. Di hemû qad an de ji bo ev pêngav bigihije serî di vê hertiştê xwe deynin holê. Di vê xwe ji hemû cure kêmahî, xeletî û ferasetên çewt rizgar bikin. Ji nû de bi rihê Rêbertî re xwe paqij kirin, vîna xwe bi hêzkirinê re xwe tevlî têkoşînê bikin. Li ser bingeha ku hest û ramanên xwe mezin kirinê pêwîste rêxistin û çalekiyê mezin bikin. Di vê bi temamî bikevin mantiq yan jî hestên Rêbertiyê. Pêwîste bikevin feraseta Rêbertiyê di warê raman, siyaset, rêxistin, çalekî û jiyanêde. Ew kesayet, exlaq û çanda ku Rêbertî li pêşdibîne pêwîste esas were girtin. Ew dûrbûn, çewtî û dinava pergalêde helînên ku di zêhniyet û şêwaz de derketine holê talûkeyên viya bidîtinê re xwe bi awayek lez ji bin çavdêriya pergalê û meşandina wê derbixîne, bi vê pergalê re di her aliyekî de têkeve nava têkoşînê. Ev pêngav pêngava vale derxistina komployê, tunekirinê û ji hole rakirinê yê. Ev pêngav pêngava Rêbertî dayîna jiyînê ye. Pêngava Azad kirina Rêbertiyê ye. Pêngava çareserkirina pirsgirêka Kurd e. Ger em vê pêngavê bi israr û bi serkeftî pêkneînin, ev dê me bibe berbi tunebûnê ve. Ger em tunebûna Rêbertî û Tevgerê naxwazin di vê em têkoşînê bilind bikin. Di vê em serhildanê mezin bikin. Pêwîste em hertimî dinava têkoşînekîde bin. Pêwîste em gerîla mezin bikin, jêre bibin hêz û alîkar. Di vê em propaxanda û ajîtasyonê bihêz birêve bibin. Di vê em dîplomasiyê bi hêz bimeşînin. Ew tunebûna ku hêzên dagirkeriya Tirk ku dispêre komployê pêşdixîne, pêwîste ji herkesê re bidin xuyakirin, vekirin, famkirin û li ser vê bingehê li dijî îmhayê sekinîn, di vê em hewla ji bo çareserkirina pirsgirêka Kurd di rêka demokratîk de were pêkanîn re alîkar bin  

Pêwısıte pêşengiya vê pêngavê herî zêde ji aliyê jin û ciwanan ve were kirin. Bilind kirina vê têkoşînê ji aliye ronakbîrên Kurd û her wiha gelê me ve şerte. Ger jin, ciwan û ronakbîr van tiştên di qewimin tênegihin, viya ji gel re rave nekin, nedin fam kirin û li ser vê bingehê ji têkoşînê re sor nekin, helbet gel diber xwede nakeve nava têkoşînê. Ji bo gel tiştên diqewimin rast têbigihin, ên ku di vê pêşengiyê bikin, berpirsyariya pêşengiyê û pêwîstiyên wî pêkanîn, gelek girîng e. Bûyîna pêşeng tê wateya; gelê xwe, berjewendiyên gelê xwe di her şert û mercekî de temsîl kirin û dana kirin e. Ji wê re nêvenga têkoşînê û derfet afirandine. Bûyîna pêşeng jî, ronakbîr jî viya dixwaze. Lê bi xemgînî em viya dibînin ku jin, ciwan û ronakbîrên me wekî tenê lê temaşe dikin û ji dûr ve dişopînin. Wekî ti talûke di holê de nîne, rewşekî hertimî tê jiyîne wisa tê xuyakirin ku dinava nêzîkatiyekî rehawet û xefletê deye. Heger ji vê xefleta mezin hişyar nebin, berpirsyariyên xwe neynin cîh, wê mezin bûna talûkê bi jiyankirinê re fêr bibin. rojên ku tên jiyîn rojên asayî nîne. Komplo dixwaze bie encamê. Dewleta Tirk dixwaze bie encamê. Yan wê di vir de serbikevin yan jî wê wenda bikin. ev ji bo me jî derbas dibe. Rewş gihiştiye xalekî wiha. Em naxwazin wendabikin. Ên ku naxwazin wenda bikin jî pêwîst dibe ku li hember vê plansaziya mezin a îmhayê pir mezin li berxwe bide, xwe birêxistin bike û bûyîna xwediyê çalekiyên mezin di nirxekî jiyanîde ye. bi şêweyek dîtir ne gengaze ku pêşiya îmhayê were girtin. di vê neyê gotin tiştek wisa nîne. Pêwîste neyê gotin pêvajoyekî asayî, pevçûnên asayî tên hiyîn. Êdî em dinava pêvajoyekî fînal dilîzedene. Dewleta Tirk tevahî hêz û derfetên xwe bikartîne ji bo Tevgerê bê nefes bihêle. Dixwaze herkesê li ser Tevgerê de bîne. Komjî dinav de hemû rêyan bikaranînê re dixwaze bie encamê. Êdî viya naveşêre, eşkere eşkere bilê dike. Nokerên Kurd jî vekirî vekirî dinava vê plansaziyê de cîhê xwe digrin. Di vê ciwan, jin, ronakbîr û gelê me vê rastiyê bibînin.

Di qonaxa ku em hatinê de di vê di hemû qad an de protesto û serhildan pêşbikevin. Di rewşekî dereng mayîde ne gengaze ku mirov bikare viya telafî bike. Ger di wextê xwede em tevnegerin, muhtemele ku îmha pêk were. Tabikî wê Rêbertî, gerîla, rêveberiyên gerîla heya bêhna xweya dawî li berxwe bidin. Wekî di dîroka xwede jî bûye ticarî radestbûn û xiyanetê napejirîne. Tawîz ji azadiyê nayê dayîn. Lê dibe ku hêza Rêbertî û gerîla besî pijqandina van êriş an neke. Ji ber derfetên hêza dijber jî pir heye. Wekî ciwan, jin û tevahiya gelê me nerabin ser piyan jî wê ev êriş werin pijqandin (püskürtme) jî xefletekî wisa mijara gotinêyeş. Heger ji îro de ev talûke neyê dîtin û nekevin tevgerê wê sibe pir dereng bikeve. Di vê ev êdî were dîtin û ji vê xefletê were derketin. Pêwîste li her deverekî jin, ciwan û ronakbîrên me civakê zana bikin, rêxistinbûyîn û çalekiya gel di vê pêşbixînin. Heya jiyan Rêbertiya me nekeve bin ewlehiyê û azadiya wê nebe ev çalekî di vê bê navber were domandin. Bi nasnameya xwe, ziman û çanda xwe ve, bi azad siyaset kirinê re heya bi çareserkirina pirsgirêka Kurd re encam bibe di vê em têkoşîna xwe bidomînin.  

Li hember ew êrişên nijadperest, şoven, faşîst û nêzîkatiyên Kurd an biûk dixîne a Dewleta Tirk pêşxistiye raste nerazîbûnên Kurd an çêbûn. Lê ev nerazîbûn kêm in. Ji ber kêm jî bûn şovenîzma Tirk bêperwa pêşdikeve. Heger seknekî bes, nerazîbûn pêşbiketa, wê nekarîbana ev qas êriş an bêperwa pêşbixînin. Ji xwe bi van êriş an re armanca xwe; reaksyonan lewaz kirin, ji holê rakirin û radest girtine.

Hinek dibin navê em neyên provakasyonanan, provakasyon çênekin de li pêşiya li hember van êrişan ew nêrazîbûnên ku çêdibin digrin. Bi sekna xwe li pêşiya reaksyon birêxistin bibin û li ser vê bingehê çalekî hîn zêdetir birêxistin bûnê digrin ango dibin kelem. Ji xwe di holê de provakasyonek heye û ev provaksyon jî dewlet bixwe pêşdixîne. Daîreya şerê taybet pêşdixîne. Armanca xwe jî, tefandina Kurd ane. Pêwîste bi awayek mîsoger gelê me li hember van êrişan paşde gav navêje.

Li hember van êrişan di vê hertimî rêxistin û çalekiya xwe pêşbixinû xwe bihêz bikin. heger li dijî van êrişan bi rêxistî û bialekî were seknandin, emê bikaribin van êrişan paş ve bipijiqînin. Emê bikarin ji talûkeyê derbixînin. Ji bo pevçûn çênebe ketina nava nêzîkatiyek wek xwe paşde kişandin, tefînêde, nêzîkatiyekî ew dixwazin jî ji xwe ev e. Ev hêz bi îftîrayekî alçaxane wekî “ PKK dixwaze pevçûna Kurd-Tirk pêşbixîne” derdixînin pêş. Di rastiyê de ew bixwe bizanebûn pevçûna Kurd-Tirk pêşdixînin. Ev jî daîreya şerê taybet pêşdixîne. Bi hemû artêşa xwe, wezîr, Serokwezır, Serokkomarê xwe ve; bi partî û rêxistinên xwe ên civakên sivil re viya pêşdixînin. Nikarin viya bikesê bidin pejirandin. Li hemberviya tişta divê wre kirin xwedî li Rêbertiya xwe, gerîlayên xwe, rêxistina xwe derketine. Xwedî li nasnameya xwe, rûmeta xwe, heyîna xwe û vîna xwe derketine. Ev êriş ancax bi têkoşînê dikarin bêbandor bikin. heger Tirk li hember xwe kes û gelekî lewaz bibîne êrişkartir dibe. Lê em dizanin destê ku neşikandiye maçî kiriye. Îro bawer dikin ku wê destê Kurd an bişkînin, ji ber vê çendê ev qas bêrehm êriş dike. Ji ber dibêjin em bihêzin û tevahî cîhan jî li pişta mene. Herwiha wisa dihizirin û hêvî dikin ku wê zû karê Kurd an xelas bikin. ji ber vê yeke ev qas êrişkar dibin. heger bibînin ku nikarin xelas bikin, stûyê Kurd an hêsan hêsan nikarin bitewînin, bi tefînin, radest bigrin wê dest jî vê helwesta xwe berdin.

Pêwîste gelê me xwedî li rûmeta xwe derkeve. Ji ber wê jî li hember van êrişan di vê rabin ser piya û biqîrin. Pêwîste her roj dinava çalekiyêde bin. Li her devera ku têdeye pêwîste parastina xwe bihêz bike. Li hember êrişan li berxwe bide. Rêxistina xwe û yekîtiya xwe ya netewî bihêz bike. Di derdora Rêbertiya xwe û rêxistina xwe de di vê yekitiya xwe pêşbixîne. Di vê bizane xwedî li Rêbertiya xwe, rêxistina xwe û xwe d