|
PKK PARTIYEK NEWROZ’Ê YE
Va di 25 salan de, hemu Newroz’ên di
PKK’ê de weke salên lêgerîn û
hevdîtinê dema em tînin ser ziman
behsa vana dikin.
Berxwedaniya pîroz, şerê meyê vejînê,
Newroza xweya 25. jî, bi
serkeftineke mezin hêzekî pêşwazî
kirinê daye nîşandan. Ketina mezin a
dîrokî bi hilweşîna Medan’re ger em
destpê bikin, di rastiyê de ev
şehristaniyeke Mezopotamya yê bû
weke ketina li pişt 2500 salan,
belku hema hema weke wê, ango her
salekî wê sedsalekê dîtin ev 25 sal
birastî jî vejîne ke û gelek nêzîkê
xilasiyê dibê ye. Heger ku em bi
berfirehî liser vêna bi hizirin,
bizanin ku em ji kuderê hatine û em
ketine rewşekî çawa, pêwîste em
çawabinve girêdayî encaman
derbixînin holê û em dikarin biryara
çibikin bikaribin bidin, wê were
dîtin ku jiyana ku behsa wê têkirin
ji mirinê xiraptire û ger emê tevlî
mirovahiya xwe bibin, ew nasname ya
me ya azad a ku bi axêre bûye yek;
bêhnekî wê a bi sînor jî çiqas bi
nîrxe mîsogerekî wê were sipaskirin.
Jiwêna jî wirdetir, bi minneteke
mezin di destpêkê de şehîd, hemu
kesên ku divan salan de dinava
berxwedaniyeke watedardene, di
destpêkê de şehîdê meyê mezin ê
Newrozê Mazlum Doxan, Zekiyeyan,
Rehşan, Ronahî, Bêrîvanan ew
şehadetên wan ên mezin û hema hema
her sal ew Serhildan û raperînên
meyên pîroz ku çêdibin, di salên
1990 Misêrbîn, Cizîr, Şirnex, Lîcê,
Wan û û her çû belavê hemu bajar û
gundên Kurdistan’ê bûn, şehîdên wê
jî di cewherê vê Newrozê de
bicîhbikin, emê bibînin ku jiyan bi
çi şêweyên din fêmkirin, şer jî bi
şêweyek ciyewaztir pêwîste were
dîtin. Pêwîste hertim liser van 25
salan were sekinandin û ders jê were
derxistin. Û ger hebe îdaya meya
mirovahiyê, birastî jî em dixwazin
ji bo liser axa dayîk jiyankirin
bikin jêre hêz bîınin, heger ku em
dixwazin vêna ji dil û bi vîn
serbixin, bi rastî jî van salan ji
xwere kirina salên xwe jinuve
avakirin, afirandin, windabûyîn,
tiştekî hatiye windakirin, hema hema
salên dîtina her tiştê ku hatiye
windakirin pêwîste em destbigrin û
bi nîrxînin. ji hizrîne kî cewherî
em bigrin heya bêhn dayîn û
standineke azadiyê jî, ev şer di
bingehde ev hewldaneke dawiyê
pêwîste were dîtin.
Ger wê jiyanek bibe wê azad be
Divê wateyê de PKK, bûyere kî vejînê,
bûyerekî roja nu û bûyera Newrozekî
ye. Vale vale me ji îrode dest bi
PKK’ nekir. Di heman demê de di
devê vê xilasbûyîna bi tirsde
mirovên me ên lewaz, nave kî rastu û
dirûst ji xwere dayın e. Ji xwere
sonda ezê wê dirûst bibim dayîn e.
Di deme kî ti hêvî jî nemabû jî, pê
bawerkirin, ti şansekî wê nebe jî
gotina ‘ ez, wê ji bo vê nasnameyê û
ji bo vê sondê jiyanbikim, ger were
xwestin ezê şer jî bikim’ cewherê
vê karî eve. Bi şêweye kî dîtir nabe.
wê rojê weke niha di bîraminde ye:
di paytexta dijmin de, di serdemeke
ciwan seranser, bê îda û ruberûyê
daqurtînêdebûn, dîsa bi hemû
derfetên balkêş ên dijminre dema
ruberûbûn û di ti tiştekî de ji ne
hêjayî eleqeyekî ew qas paşverubû,
xilasbûbû, di rojekî wiha de min
tercîhek kir. Ji derfetên jiyana
dagirkeriya tunekirinê ra min got na.
Bê hêvî, bê derfet û heta hêviya
azadiyê ku ne gengazbuu pêk were,
heya kesên endam jî pê ne bawer,
belku bi hertiştekî bawer dikirin lê
wate nedayîna vê pêngavê ger em
destpêbikin wê çi bibe? Va me vê
biryarê da. Di cîhan û dîrokê de
belku weku vêna nehatibe dîtin. Yek
dû peyv jî be, me got axa dayîkî û
jiyane kî bi nasname. Dîsa me got
ger wê jiyanek hebe wê azad be. uu
me destpê şerê hêviya mezin ku hemu
kes di şopînin kir. Vê dîrokê, bê
guman ne gengaze ku bi xîtabekre
were ziman. Van 25 salan ger
gengazbe hertimî lêkolînkirin,
herdiçe qasî teoriya wê kur kirinê
derxistina holê jî di destpêka xwede
jî vîne kî wê ê bi hêz hebû,
derbirîna wê a siyasî çiye? Jiyana
ku dixwaze pêşxîne, di zimanê
leşkerî de derbirîna xwe çiye? Çi
çêdike? ev pirs û pirsên weke vana
bi hemu aliyên xwe, yek na, pêwîste
hezar daîre were xetkirin, hîn kur û
her diçe vêna bi şêweye kî tê
bilindkirinde fêmkirin, bi van salan
mezinbûyîn, pêwîste bi van salan
jinude were avakirin. Rastiya
Rêbertî, bûyera rastiya PKK’ê jî bi
temamî eve.
Dihindir de çi nîne kî: ji mirovê
heşifî (silik) em bigrin heya yê
herî xayîn, ji qehremanên herî mezin
em bigrin yê herî ketî, em yê herî
xweşîk bigrin heya yê herî kirêt, ji
yê herî tirsonekê wê em bigrin yê
herî qehreman, ji yê herî zindiyê wê
em bigrin heya yê herî miriye xwe
her tişt têda heye. Van salane, ev
rojên hemdemî yên Kurdistina’ê, PKK;
dema her tişt xilasbûbû, navê wê jî
ne mayî de, weke çareseriye kî
dawiyê, ger wê hebe mirovatiye kî me,
ger wê nasnameya me jiyan bike, wê
gengazbe xilasiya me, jiberê
hertiştê tevgera vêna guftugokirinê
ye. Hîn li piştre, ger gengazbe
çûyîna biryarekî, ji wêna jî
wirdetir vînekî, şerekî û gelo!
Tevgerekî em dikarin rê li pêşiya
hewldanekî wiha vekin e.
Zagona Herî Mezin Vîna Jiyana Azad e
Bi rastî jî PKK partiya Newrozê ye.
Partiya xwîna berbi jiyanê ve dimeşe
ye. Ji bo vejînê di xwezaya xwede
tiştek hebe, hewldaneke ji bo
keskbûyîna wê, kûlîlkbûna wê ye. Yek
jî divan rojên Newrozê de bahozên
tund hene. Carna kûlîlkan jî di
perçîqîne, di îdayekî fêkî jî
xirabike û tovê wê bi şewitîne ye,
ewna qey dihindir mede nîne? Heye.
Qey em hindik destur didin ji bo
tovên vejînê werin şewitîn. Em kêm
xiradikin û di şewitînin. Çiqas di
cîhdeye PKK partiya Newrozê ye,
çiqas jiyanî ye, çiqas vekiriye, lê
dîroka wê, rojanebûyîna wê jî
xirakirin û şewitandina wê çiqas
raste! Weke ku rastiya wê heye vêna
pejirandin jî hîn rasttire. Me
hertimî bivêna bawerkir û vêna got:
çi zagon ne xwedî hêzekî liser vîna
jiyana azadre ye. Me liser vê
bingehê jî tekoşîn da meşandin. Îro
ev pêşketinên ku tên jiyankirin jî
didin nîşandan ku, yê serdikeve
diher aliyekî xwede nebe jî eve.
Mezopotamya dîrokek û welatekî
azadiyê ye.
Zagonên dewletê, zagonên mirinê ye.
Van zagonên xwe bi herî zilamên xwe
ên xurt her roj bi xwîn dayîna
verişandinê re pêkdianîn. Qasî
zagonên dijmin ên mirinê yek jî
zagona xayînan, yên azadiyê qet
nasnakin, yên rizîne, yên nebûne
pêgirê xwe, yên xwe pênasenekirine,
yên nebûne xwediyê prensîbek û
vînekî azad yê kesên heşifî,
meymûnan jî heye. Yekdin jî zagona
bûkalemûnan heye. Ev zagona, yên
şêlû, li hember herî armancên pîroz
jî tucaran nayên rastiyê ne. Ji xwe
ew pir bi bawerbûn jivan zagonên xwe.
Ango bi awayek vekirî zagona
komkujiyan, zagona xayîn, ketî,
heşifî û bûkalemûn li hember mebû.
Me jî got, li hember vana hemuyan
pêwîste zagona azadiyê hebe. Uu me
divan salan de vê zagonê sepand. Em
dibînin ku ev zagon herî zagona xurt
e. Bi taybet ew zagona Komara
Tirkiyê ku dihat bilêvkirin ku
tucaran xeranabe, dest nayê dayîn,
nayê nîqaşkirin, heya ên ku tenê bi
niyetek weha jî di fikirin ku
digotin wê kelexê wan biçe ew
zagonên wan ên weke zirxî em tenê
bivêna kunkirinê ra bi sînor neman,
me vêna qet bi qetkir û ji hev jî
belavkir. Yê xayînan jî bi heman
şêweyê ye. Me vê zagonê liser serê
wan kir bela. Ketin rewşekî bi êş
de. Bi kesayetên şêlu encex qasî
spihek nîrxên xwe hebe, min derxist
holê. Dinava darê azadiyê de ev
kurmikên ku hene bi zagonên wanre em
vana perîşan dikîn. Evna karên
xweşîkin. Ev, vekirîbûn ji zagona
jiyana azad re dide qezençkirin. Min
tucaran peyvên xemilî bikarneani ye,
min xal xal zagonan rêznekir. Di
Mezopotamya de zagona Hamurabî heye.
Tê zanîn ku yê herî di serî de
zagona Asur daniye ewe. Zagonên
xofdarin. Di dîrokê de zagon
liser van axan za. Bingihên wê ên
destpêkê livir hatine avêtin, binavê
desthilatdaran, binavê şehristaniyê.
Bêguman şervanên azadiyê jî liser
van axan hebûn. Dema Împeretoriya
herî hişk a Asûr’ an di dema
koledariyê de hate ruxandin, ne tenê
yê Kurd’an, azadiya tevahî gelan û
gelê Asur jî dinavde destpêkir. Divê
wateyê de Mezopotamya welatek û
dîrokek ê azadiyê ye jî. Ji Kawa’yê
Hesinkar heya Mazluman gelek
şervanên azadiyê ên pîroz hene. Em
ji Halaci Mansuran bigrin Pîrs
Sultanan, heya li Sêwasê Nesîmiyê ku
hatiye şewitandin jî ev hemu
şervanên azadiyê ên van axanin.
Lêbelê di şexsê KT’yê de a herî dawî
xwe aniye ziman zagonên wan ê bêrehm
jî hene. Evane dinav şere kî
mezindene. Me divê şerî de cihê xwe
baş bi rêxistinkir. Li aliyê
berxwedaniya gelan cih girtin û
girêdayê zagonên wan ên azadiyê
mayîne. Bi mirovahiyê re jivırde ew
jiyana azad a destpêkirî û jivê
derguşa azadiyê re carekdin
şahidîkirin û girêdayî mayîne.
Ev, ji mere gelek balkêş
hat û me anî vê rojê. Em gelek
kêfxweşin, em dinava pîrozbahiyek
rastdene. Dema me destpê vî karî
kir, me gotibû ‘ jivêna û şunde hemu
roj Newroz’e’. Û bi rastî jî divan
25 salan de hemu roj bû rojên bi
Newroz. Me sonda xwe ne cut.
Lêbelê ew êşên ku zaliman sepandin û
êşkence jî hebûn. Xirakirin û
şewitandin hebûn. Şewitandin,
mirovên pîroz. Bi hemu cureyên
teknîkê, bi çekan û bi êşkenceyan
şewitandin. Va dile me dibêje ku, wê
çawa xwedî li bîranîna van mirovên
hatine şewitandin were derketin? PKK
hêza vêna a tolhildanê ye.
Zekiyeyan, Zîlanan, Ronahiyan dema
dibin şehîdên mezin ê van rojan, di
rastiyê de ji bo pirsa wê jiyana
azad çawa were jiyankirin re ji bo
xwe bigihînin vana em jî, gotin û
wesiyeta wan fêmdikin.
Divê wate yê de Newroz herî kurbûnek
bi hêz, li hember hemu şeran li
berxwe dide û qasî serbikeve jî
tundbûyîn e. Lê dinêre fêmdike,
dimeşe dike, li pişt wêra jî
serkeftin tê. Di PKK’ê de şervan
afirandin karek xweşîke. Ev hemu ne
weke ew gotinên hun hertim dubare
dikine, ji gotinê jî wirdetir ez
dikevim cewherê wê. Bi giştî rojane
xilaskirin na, vîne kî qasî destpêk
û dawiya mirovan bike yek, ez gelek
ji karê mirov dayîna afirandinê
hezdikim. Felsefeya vêna çawa
çêdibe? Yê dixwaze dikare binivîse û
dikare felsefeya xwe jivê derxîne. Ê
dixwaze dikare siyaseta xwe,
zanistiya xwe a leşkerî, hûnera xwe,
ê dixwaze estetîka xwe dikare jivir
derxînin, her tişt di têda heye. Ev
zêdetir eleqeder dike û em
hevgirtina hemuyan çêdikin. Hun ên
ku xwe PKK’yî dibînin, heya ên xwe
di asta artêşekde jî dibînin, ez ji
vênare rêz didim û piştgirîyek xurt
jî didim. Lê ez xemgînim ji bo rewşa
we. Jiber ku hun hîn ne hatine asta
gotina kar jî. Ew rastiya rihê mezin
li kuderê ye, yek jî ew destûrdayîna
we ji bo dijmin ku ew xwe liser we
dayîna meşandin. Ji xwe ez ji va
keçên ciwan, gumana min ji ew
dilsoziya we a bi PKK’ê va nîne.
Gumanê min ji bo xwe dayîna weya
azadiyê jî nîne. Lêbêlê ji ew
zagonên cinsî ên azadiya xwe ji zude
hatiye xilaskirin bê agahîbûyîn, ji
şerê çînî, ji şerê netewî û gelo ji
şerê mirovê xweşîk dur mayîn ku di
encam de gelek nimuneyên xwe jî hene
we ji jinekî kolanan an jî jinek
cariye zêdetir teslîmkar nake? Tê wê
wateyê ku kêmahî hene.
Gelek caran bangawaziyên me çêdibin.
Hun wisa dizanin ku em jî cambazê
peyvanin. Weke ku hun dibînin nîne,
birastî jî wisa nayê ser ziman. Di
rastiya mede bi ricakirinan re ji bo
armancên biçûk bi rişwet mirov
qezençkirin nîne. Di rastiya minde
ev nîne. Di rastiya minde weke
Newrozê zayîne kî amadekiriye li
hember dayîk jî seknek heye. Çiye?
Dayê tu bivê rewşa xwe li pêşiya
jiyanê dibî kelem, bisekine! Te
anîne rewşekî kelembûyînê. Ji pêşiya
min rabe! Ez mirovekî naskirinek
mezin a jiyanê min daye afirandinim.
Yê ev ji xwere esas girtî, êdî xwe
ji civakê qutkirîbû. Navê me bi
bêbeniyê jî derkketibû. Lê ji bo ez
hemu xelekên xwe bi stûna mirovahiyê
a sexlemre girêbidim min hemu hêza
xwe bikaranî. Tenê demek jîbe, di
asta peyvekdebe jî ji ewa mirovane
ez dûr nemam. Min eleqeyek gelek
mezin da. Lê min çi dît? Hertim
derew, şaş, hertim kirêtî û hertimî
hewldidin ku bi xapînin. Ji bo vê
hindek navên min ê ku li xwekiriye
heye. Na xapîne û nayê xapandin.
Derewan guhdar nake, derew jî nake.
Kirêtiyê na pejirîne, xwe bi awayek
kirêt jî nade jiyankirin. Nêzê
binkeftinê nabe, binkeftinê jî na
pejirîne. Min vana di xwede ewqas da
runişkandin ku hun dibîınin hindek
tişt bûye, dibe û wê bibe jî. Em
dixwazin vêna parvebikin. Weke ku
hun dibînin, hun parvekirinê qasî
dizekî jî nikarin pêkbînin. Hun ew
xayînên dinava mede, ew dizên
xiyanetê ku dinav mede jî nabînin.
Hun milîtanin. Çiqas ji bo partî û
artêş tê xwastin ewqas, çiqasî ji bo
gel jî tê xwastin ewqas, çiqas li
hember dijminbûyîn pêwîstbe ewqas.
Çiqas mafê webe ewqas. Ev sosyalîzm
e. Ev qasî ku paşeroja mirovahiyê
ye, ewqas jî pêşeroja wêye.
Liser vê bingehê ev Newroz’a PKK’yî
a pîroz, bi serkeftî li we hemu
milîtanên meyên hêja, li gelê xwe
pîroz dikim. Silav dikim û hezkirinê
xwe pêşkêş dikim.
Rêbertî ya Partî
21 Adar 1998
|
